HERRITAR BATASUNA (Traducción del texto original en Euskera)

Herritar Batasuna somos la convergencia y punto de encuentro de partidos, grupos y organizaciones sociopolíticas, movimientos populares y militantes independientes y soberanos. Unos, de la línea del patriotismo navarro activo contra la conquista progresiva y continuada de Nabarra; otros, del abertzalismo de izquierdas ekintzale, surgido en torno a 1930; o miembros del MLNV nacido hacia 1950; también jóvenes que queremos situar nuestra lucha en la Izquierda independentista y socialista revolucionaria. Junto con todxs ellxs, colectivos y personas de tendencia libertaria, comunista, ecologista, comunalista y de otras sensibilidades sociopolíticas de izquierda que se han acercado a este proyecto global.

Teniendo en cuenta la grave crisis estratégica que en estos últimos tiempos vive el movimiento para liberar Euskal Herria, o lo que es los mismo, la Nabarra Entera, como consecuencia del cambio de dirección reformista y desmovilizador y d ela práctica puramente electoralista e institucionalista, que ha impulsado un sector de la Izquierda Abertzale, y con la intención recuperar, enriquecer y actualizar la memoria de todas las luchas a favor de la libertad de este Pueblo, y especialmente el espíritu abertzale y socialista revolucionario de Herri Batasuna de 1978, hemos decidido comenzar a organizar la nueva UNIDAD POPULAR. Para ello, con el acuerdo de todxs, estamos redactando y concretando el primer borrador del texto de nuestras bases, objetivos y principios organizativos, para que sea completado mediante las aportaciones y críticas de todas y todos. He aquí la propuesta:

1. La recuperación de los planteamientos políticos históricos del abertzalismo revolucionario vasco del siglo XX, adecuándolos y actualizándolos a la situación del siglo XXI.

2. En esta línea, reivindicar los cuatro objetivos históricos de la Izquierda Abertzale independentista y socialista revolucionaria, con total determinación de llevarlos adelante y realizarlos: INDEPENDENCIA, SOCIALISMO, REUNIFICACIÓN y REEUSKALDUNIZACIÓN.

3. A su vez, asumir también los dos objetivos incorporados como consecuencia del desarrollo de las luchas de los movimientos populares: el FEMINISMO y el ECOLOGISMO.

4. Defender la legitimidad histórica, jurídica, política y diplomática del estado nacional que, durante siglos, creamos, construimos consolidamos y defendimos por todos los medios lxs vascxs: NAFARROA. Este Estado lo desmontaron y conquistaron por la violencia y el terrorismo España y Francia. Nabarra es el estado nacional de lxs vascxs, y es ahí donde situamos el punto de partida tanto de la reconstrucción nacional, como de la liberación social de Euskal Herria.

5. No idealizamos el estado de Nabarra. Como cualquier otra formación económica-social histórica, aquél también se encontraba inmerso en la lucha de clases. La misma conquista se produjo, precisamente, a consecuencia de las luchas de clases. El estado navarro es la máxima expresión del desarrollo interno alcanzado por la sociedad vasca, y fue aniquilado de raíz como consecuencia de la conquista progresiva y continuada. Queremos promover la DESCONQUISTA de la NABARRA ENTERA, para lograr la libertad a todos los niveles.

6. La conquista no es un mero acontecimiento del pasado, ni tampoco un irrelevante detalle histórico que no tiene ninguna consecuencia en nuestra vida cotidiana, sino que es un crimen estructural que no prescribe nunca, ni de ninguna manera, y que, también hoy en día, impide permanentemente y limita profundamente la vida de nuestra Nación y, en especial, la realización de todos los derechos de lxs trabajadorxs y sectores populares.

7. La conquista continuada nos ha traído a esta situación de subordinación, y solamente la INDEPENDENCIA de la NAVARRA ENTERA, junto con la salida del capitalismo, podrán abrir las puertas de la Libertad Plena al Pueblo Trabajador Vasco. La desconquista contra los estados conquistadores, en su amplitud y profundidad, y dentro de ella especialmente, la liberación de la dinámica de la mercancía, nos traerá la libertad y la emancipación en todos los ámbitos: estatal y nacional, social y económico, de clase y género, individual y colectivo, cultural y lingüístico. Eso es la AUTODETERMINACIÓN, entendida como proceso global e integral de emancipación del Pueblo Trabajador Vasco. Sólo entonces seremos gentes libres en una sociedad libre.

8. Situamos en el marco de la criminal política de desarraigo, dominación y asimilación que los estados conquistadores planificaron el ETNOCIDIO contra la comunidad lingüística euskaldun. Con la sustitución y desaparición sistemática del Euskara, tanto España como Francia trataron de destruir la cultura y conciencia de esta nación. Por eso nuestro objetivo es éste: la REEUSKALDUNIZACIÓN de la NAVARRA ENTERA, para que nuestro Pueblo, vuelva a ser de nuevo, de forma libre y consciente, el Pueblo del Euskara, EUSKAL HERRIA, es decir, el Pueblo de lxs euskaldunes.
Cuanto más Nafarroa, más Euskal Herria. Cuanto más Euskal Herria, más Nafarroa.

9. Nafarroa y Euskal Herria son conceptos complementarios. Ambos integran nuestra formación económico-social, es decir, nuestra sociedad, la cual, como pueblo indígena originario de Europa, desde la prehistoria desarrolló su lengua, cultura y formas de organizar el trabajo y sus relaciones, en definitiva, toda una civilización que, de forma dialéctica, ha forjado la conciencia, el ser y la identidad de nuestro pueblo. Son las dos caras de la misma realidad estatal, nacional, social y cultural. Una subraya la sociedad política soberana, la otra refleja la comunidad lingüística y cultural de siglos.
En su complementariedad reside la clave de la reconstrucción nacional y el marco soberano apropiado de la lucha de clases para la emancipación social.

10. Como consecuencia de la conquista de Nafarroa surgió un largo conflicto armado entre conquistadxs y conquistadores. Esta opresión constante a lo largo de muchos siglos ha provocado, miles y miles de muertxs y represaliadxs. Defenderemos firmemente el contenido político de la AMNISTIA: entendida como, a la par que la vuelta a casa sin condiciones de todxs lxs presxs, exiliadxs, deportadxs, así como de todx represaliadx políticx en general, la solución global y definitiva de las razones que originaron el conflicto político. Por eso si no conseguimos la AMNISTIA en este sentido, en la línea de la desconquista plena, el conflicto seguirá sin resolverse.

11. Herritar Batasuna tendrá CARÁCTER DE CLASE, impulsando el protagonismo de lxs trabajadorxs. Debemos realizar en la práctica diaria la dirección política de lxs trabajadorxs en todos los ámbitos, fortaleciendo constantemente la conciencia nacional de clase. La Unidad Popular es así la Unidad del Pueblo Trabajador Vasco y, en especial, de la Clase Obrera Vasca. De la misma manera que la recuperación de la Independencia constituye la libertad de la Nación, el Socialismo es la libertad de lxs trabajadorxs. Los recursos y medios de producción son del pueblo, y no la propiedad de unos pocos. La industria, la energía, la tierra, la producción de alimentos, la explotación de los recursos naturales, el transporte y las redes de comunicación, la cultura, la educación, el sistema sanitario, los medios de comunicación, la construcción, el sistema financiero, etc. Damos prioridad a la propiedad pública, social, colectiva, comunal, autogestionada y común, la propiedad privada se subordina a los intereses colectivos. Necesitamos la Independencia para construir el Socialismo en libertad, y necesitamos el Socialismo para llegar a ser realmente independientes. Son, las dos caras del mismo proceso liberador.

12. Queremos la libertad a todos los niveles. Eso es imposible si las mujeres estamos oprimidas de raíz. La lucha feminista por la liberación de las mujeres y contra el PATRIARCADO es el eje de nuestra actuación. Nuestro objetivo es la sociedad paritaria sin patriarcado.

13. Igualmente, rechazamos la HOMOFOBIA. Reivindicamos el derecho de toda persona a vivir su afectividad y sexualidad con plena libertad.

14. La crisis ecológica global que acontece en el planeta demuestra que el sistema capitalista no puede mantener, de ninguna manera, el equilibrio con la Naturaleza, que nos es imprescindible como especie. Para ello tenemos que construir un sistema socioeconómico que no se base en los intereses privados. Por lo tanto, somos abiertamente ANTICAPITALISTAS. Nuestro Socialismo será inevitablmente el Ecosocialismo, basado en el respeto a la MADRE TIERRA. Nosotrxs pertenecemos a la Madre Tierra, la Madre Tierra no es nuestra.

15. Recuperar y reivindicar la MEMORIA HISTÓRICA y el RELATO PROPIO de todas las luchas de la Izquierda independentista y socialista vasca, en todo su arco cronológico, desde 1930 hasta hoy, sin olvidar de ninguna forma todas las luchas anteriores, en especial desde el comienzo de la conquista de Navarra, en los siglos XI-XII. Al mismo tiempo, debemos analizar todos los conflictos de clase habidos en Euskal Herria, desde el princioio hasta hoy, porque son claves para nuestra memoria y la base para un futuro en libertad.

16. INTERNACIONALISMO, ANTIFASCISMO, ANTIIMPERIALISMO: junto con la solidaridad hacia todos los Pueblos oprimidos, posición firme contra las estructuras imperialistas. En primer lugar, la OTAN, contra la que, en 1986, y a pesar de una situación antidemocrática, votaron los habitantes de Hego Euskal Herria. En segundo lugar, las estructuras actuales oligárquicas y antidemocráticas de la Unión Europea, especialmente la falsa “independencia” del Banco Central Europeo, y el diseño y la gestión neoliberal y autoritaria del Euro, que son herramientas de la dictadura de las oligarquías capitalistas, los especuladores financieros y las transnacionales monopolistas. El Estado navarro fue parte importante de Europa, y reivindicamos la identitadad europea de la República Navarra. Pero en esos marcos capitalistas e imperialistas que han secuestrado la libertad de los Pueblos de Europa, no cabe la libertad nacional ni social. Necesitamos la Europa de los Pueblos libres, esto es, libre y soberana de la tiranía de los mercados financieros y de las órdenes del capital.

17. La grave crisis global del capitalismo está provocando día a día el crecimiento del fascismo, en especial en Europa. Como somos antifascistas y lucharemos sin descanso contra el RACISMO y la XENOFOBIA.

18. La MOVILIZACIÓN, la DESOBEDIENCIA, la INSUMISIÓN y la RESISTENCIA ACTIVA serán nuestras formas de lucha en la CONFRONTACIÓN con los Estados invasores. Desde hoy mismo, tenemos la total determinación de reconstruir las estructuras estatales de nuestra nación, y esas estructuras estatales estarán al servicio de la emancipación del Pueblo Trabajador.

19. Nuestra estrategia será la del PODER POPULAR, basado en el movimiento obrero y popular. Por consiguiente, garantizaremos el funcionamiento ASAMBLEARIO, democrático, participativo, transparente y de abajo a arriba, llevándose así a la práctica diaria el Poder Popular, contra todas las degeneraciones burocráticas. En todas nuestras estructuras y espacios de decisión, los batzarres tendrán todo el poder, autonomía y capacidad de decisión, dueños de toda la información.

20. Defendemos la República Confederal. Una Nación y un Estado que se estructuran de abajo arriba en batzarres soberanos de barrio, lugar de trabajo, pueblo, ciudad y comarca. Basándonos en nuestro Derecho Pirenaico, quitar a las élites el poder administrativo para devolvérselo al pueblo. Recuperación total de la institución y el funcionamiento de los batzarres, auzolanes y comunales. El nuestro es el Estado-batzarre de lxs vascxs. La Batzarre vecinal de es la primera base del Poder Popular, el resto de espacios de decisión son subsidiarios.

21. Defensa de la LAICIDAD, en su sentido más amplio. En contra de todos los fundamentalismos e integrismos, nuestra República será un Estado laico, en el que cada cual tendrá derecho a profesar su religión, o su falta de ella, con plena libertad, siempre y cuando oprima a nadie. La religión y el Estado estarán claramente separadas.

Los principios organizativos de la Unidad Popular son los siguientes:

1. La Unidad Popular, además de partidos políticos y personas a título individual, la formaremos agentes plurales: asambleas de trabajadores, sindicatos, grupos juveniles, organizaciones sociales y sectoriales…, tanto de ámbito nacional, como local y comarcal.

2. Todos los agentes citados participarán en los espacios de decisión de la Unidad Popular, en absoluta igualdad condiciones, potestad y derechos. Debemos evitar la sectorialización de los diferentes grupos en nuestra práctica diaria. Todas las organizaciones deberán participar en la decisión de todas las líneas tácticas y estratégicas importantes, al mismo tiempo que cada cual concede importancia a su lucha sectorial.

3. Esta diversidad, lejos de suponer un obstáculo, es fuente de riqueza. La multitud de dinámicas surgidas en los diferentes frentes de lucha, a modo de un dragón de muchas cabezas, le hacen más difícil el camino a la represión.

4. La Unidad Popular es el espacio donde se deciden los acuerdos tácticos y estratégicos, a la vez que el lugar donde se dirimen los desacuerdos entre sus integrantes.

5. La estructura de la Unidad Popular es poliédrica, por lo que sus relaciones y alianzas serán de ese tipo. Es decir, que las relaciones y redes de alianzas pueden extenderse mucho por parte de sus integrantes, pero siempre que no se vean comprometidas ni su integridad ni su línea estratégica.

6. Los espacios de decisión de la Unidad Popular serán las asambleas de pueblo/barrio, de comarca/merindad y nacional. En consecuencia, desaparecen los “herrialdes” como ámbitos organizativos y de decisión, siendo los pueblos/barrios y las comarcas/merindades las estructuras básicas con la máxima autonomía posible de funcionamiento. Las provincias, son estructuras surgidas a consecuencia de la conquista.

7. La Unidad Popular tendrá Comisiones nacionales, y siempre estarán bajo el control y a las órdenes de la Asamblea Nacional.

8. La Unidad Popular se conduce a sí misma con la participación y concurso de todxs, y mediante funcionamiento asambleario. No existe una Dirección Nacional, sino una Coordinación Nacional. Idéntica forma de organización regirá en los pueblos, barrios y comarcas.

9. La caracterización estratégica de la Unidad Popular no impide su organización/participación, desde el punto de vista táctico, en otras formaciones y/o alianzas sociopolíticas: por ejemplo, en un supuesto frente soberanista, o en un hipotético frente popular en defensa de los derechos sociales.

10. En aras a ampliar el funcionamiento democrático y la masa crítica de la Unidad Popular, se potenciará y garantizará la formación y preparación de su militancia en todos los ámbitos de su estructura. La lucha teórico-ideológica y la batalla de las ideas son fundamentales para nosotrxs.

11. La Unidad Popular, mediante la puesta en marcha de los principios/criterios hasta ahora señalados para su autoorganización, rechazará aquellos otros que caracterizan a los partidos políticos clásicos favorables al sistema, y evitará especialmente el autoritarismo, el sectarismo, la burocratización y el oscurantismo, convirtiéndose de esta manera en una herramienta para la confrontación contra a los Estados opresores Francia y España y el capital internacional monopolista, a la vez que construirá la unidad en la lucha emancipadora por la desconquista.

Este programa político liberador y revolucionario, se resume en la proclamación de la REPÚBLICA NAVARRA, o en su sinónimo, EUSKAL ERREPUBLIKA. En aras a conseguir la independencia de Navarra y el socialismo de Euskal Herria, organicemos entre todxs, desde ahora mismo, la nueva Unidad Popular.

Barakaldon, 2016ko azaroaren 26ean.

Texto completo en: http://www.lahaine.org/nace-una-nueva-unidad-popular

Joan den larunbatean Barakaldon eta elkarrekin eztabaida prozezu luze bat izan ta gero, Euskal Herriko zenbait eragile soziopolitikok eta militante independientek Herritar Batasunaren sorrera agiria elkarrekin adostu genuen. Garrantzi handiko agiri politikoa dugu hau, eta  hurrengo hilabetetean bere garapena izango duena.

HERRITAR BATASUNA, alderdi, talde eta antolakunde soziopolitiko, herri mugimendu zein militante independente eta burujabeen konbergentzia eta elkargunea gara. Batzuk, euskal estatua den Nafarroako konkista progresibo eta iraunkorraren aurka jarduten duen patriotismo nafarraren ildokoak; beste batzuk, 1930 inguruan sortutako Ezkerreko Abertzaletasun Ekintzalekoak; edo 1950 aldean abiatu zen Euskal Nazio Askapenerako Mugimendukoak ere; baita geure borroka Ezker Abertzale independentista eta sozialista iraultzailean kokatu nahi dugun gazteok ere; honekin batera, joera libertario, komunista, ekologista, komunalista eta bestelako ezkerreko sentsibilitateetatik, proiektu global honetara hurbildutako kolektibo eta herritarrok oro har.
Azken garaietan Euskal Herria, hau da, Nafarroa Osoa askatzeko mugimenduak bizi duen krisi estrategiko larria kontuan harturik, Ezker Abertzaleko sektore batek bultzatu duen norabide aldaketaerreformista eta desmobilizatzaile zein praktika elektoralista-instituzionalista hutsaren eraginez,Herri honen askatasunaren aldeko borroka guztien oroimena, eta bereziki 1978ko Herri Batasunarengogo independentista eta sozialista iraultzailea berreskuratu, aberastu eta eguneratzeko asmoz,HERRITAR BATASUNA berria antolatzen hastea erabaki dugu. Horretarako, denon adostasunez,geure oinarri, helburu eta antolakuntzarako printzipioen txostenaren lehen zirriborroa idazten eta
gauzatzen ari gara, guztion arteko kritika eta ekarpenez osatzen joateko. Hona hemen proposamena:
1. XX. mendeko EUSKAL ABERTZALETASUN IRAULTZAILEAren planteamendu
historikoak berreskuratzea, XXI. mendeko egoerara egokituz eta eguneratuz.
2. Ildo honetatik Ezker Abertzale independentista eta sozialista iraultzailearen lau helburu
historikoak aldarrikatzea, aurrera eramateko eta gauzatzeko deliberamendu osoarekin:
INDEPENDENTZIA, SOZIALISMOA, BIRBATASUNA eta BERREUSKALDUNTZEA.
3. Herri mugimenduen borroken garapenaren ondorioz gehitutako beste bi helburuak ere
geureganatzea: FEMINISMOA eta EKOLOGISMOA.
4. Euskaldunok mendez mende sortu, eraiki, indartu eta bitarteko guztiez defendatu genuen estatu nazionalaren legitimitate historiko, juridiko, politiko eta diplomatikoa defenditzea eta praktikara eramatea: NAFARROA. Estatu hau bortxaz eta indarkeriaz eraitsia eta konkistatu zuten Espainiak eta Frantziak. Nafarroa da euskaldunon estatu nazionala, eta Euskal Herriaren berreraikuntza nazionalaren zein askapen sozialaren abiapuntua hor kokatzen dugu.
5. Ez dugu Nafarroako estatua idealizatzen. Beste edozein formazio ekonomiko sozial historiko bezala, hura ere klase borrokan murgilduta zegoen. Konkista, hain zuzen ere, klase borroken ondorioa izan zen. Nafar estatua da euskal sozietateak erdietsi duen barne garapenaren emaitzarik gorena, zeina errotik suntsitua izan den konkista progresibo eta iraunkorraren ondorioz. Nafarroa Osoaren DESKONKISTA sustatu nahi dugu, askatasuna maila guztietan erdiesteko.
6. Konkista ez da iraganeko kontu hutsa, ezta gure eguneroko bizitzan bat ere ondoriorik ez duen detaile historiko ezdeusa, baizik eta inoiz, inolaz ere, preskribitzen ez den krimen estrukturala, gaur egun ere, gure Nazioaren bizitza eta bereziki langile eta sektore herritarren eskubide guztien gauzatzea iraunkoriki eragotzi eta sakonki mugatzen dituena.
7. Etengabeko konkistak ekarri gaitu subordinazio egoera honetara, eta NAFARROA OSOAREN INDEPENDENTZIAk bakarrik, kapitalismotik ateratzearekin batera, irekiko dizkio Euskal Herri Langileari Askatasun Osoaren ateak. Estatu konkistatzaileen aurkako DESKONKISTAK, bere sakon eta zabalean, eta horren baitan bereziki, merkantziaren dinamikatik askatzeak ekarriko digu libertatea eta askapena maila guztietan: estatala eta nazionala, soziala eta ekonomikoa, klase eta generokoa, norbanakoa eta kolektiboa, kulturala eta linguistikoa. Hori da, hain zuzen ere, AUTODETERMINAZIOA, Euskal Herri Langilearen emantzipazioaren prozesu global eta integral gisa ulerturik. Orduan bakarrik izanen gara jende librea jendarte libre batean.
8. Estatu konkistatzaileek planifikatu zuten deserrotze, menderatze eta asimilazio politika
kriminalaren baitan kokatzen dugu euskaldungoaren aurkako ETNOZIDIOA. Euskararen
ordezkatze eta desagertze sistematikoaz, nazio honen kontzientzia eta kultura suntsitu nahi izan zituzten Espainiak eta Frantziak. Horregatik gure helburua hauxe bera da: NAFARROA OSOAren BERRREUSKALDUNTZEA, gure Populua, berriz ere, modu libre eta konszientean, Euskararen Herria izan dadin, EUSKAL HERRIA, hau da, Euskaldunon Herria. Zenbat eta Nafarroago, orduan eta Euskal Herriago. Zenbat eta Euskal Herriago, orduan eta Nafarroago.
9. Nafarroa eta Euskal Herria elkarren osagarriak diren kontzeptuak dira. Biek osatzen dute gure formazio ekonomiko-soziala, hau da, gure jendartea, zeinak Historiaurretik, Europako jatorrizko herri indigena honek garatu baitzituen hizkuntza, kultura, lana antolatzeko moldeak eta harremanak, zibilizazio oso bat, gure Herriaren kontzientzia, nortasuna eta izatea dialektikoki eraiki duena.
Errealitate estatal, nazional, sozial eta kultural beraren bi aldeak dira. Batak azpimarratzen du sozietate politiko burujabea, besteak, mendeetako komunitate linguistiko eta kulturala. Bien arteko osagarritasunean datza nazio berreraikuntzaren giltza eta askapen sozialerako klase borrokaren marko burujabe egokia.
10. Nafarroako konkistaren ondorioz sortu zen gatazka armatua konkistatzaileen eta konkistatuon artean. Mendez mende iraun duen etengabeko zapalkuntza honek eragin ditu milaka eta milaka hildako eta errepresaliatu. AMNISTIA OSOAren eduki politikoaren defentsa tinko eta fermua egingo dugu: euskal preso, iheslari, deportatu, eta oro har errepresaliatu politiko guztiak baldintzarik gabe etxeratzearekin batera, gatazka politikoa eragin zuten arrazoien konpontze orokor eta behin betiko gisa. Horregatik, AMNISTIA zentzu honetan lortzen ez badugu, DESKONKISTA OSOAren ildotik, gatazkak bere horretan iraunen du.
11. Herritar Batasunak KLASE IZAERA edukiko du, langileon protagonismoa bultzatuz.
Eguneroko praktikan egiaztatu behar dugu langileon gidaritza politikoa maila guztietan, klase kontzientzia nazionala indartuz etengabe. Herritar Batasuna, Euskal Herri Langilearen Batasuna da, eta bereziki, Euskal Langileriarena. Nazioaren askatasuna Independentzia berreskuratzea den bezalaxe, langileen askatasuna Sozialismoa da. Baliabide eta produkzio tresnak herritarronak dira, eta ez dira bakar batzuen eskuetan egon behar. Industria, energia, lurra, elikagaien ekoizpena, baliabide naturalen hustiapena, garraioa, komunikazio sareak, kultura, irakaskuntza, osasungintza, hedabideak, eraikuntza, finantza sistema… Jabego publiko, sozial, kolektibo, komunal, autogestionatu eta auzalorrezkoa lehenesten dugu. Propietate pribatua interes kolektiboaren mende dago. Independentzia behar dugu Sozialismoa askatasunean eraikitzeko, eta Sozialismoa, benetan independenteak izateko. Prozesu askatzaile beraren bi aldeak dira.
12. Libertatea maila guztietan nahi dugu. Hori ezinezkoa da emazteok errotik zapalduta bagaude. PATRIARKATUAren aurkako eta emakumeen askapenaren aldeko borroka feminista dira gure jardueraren ardatza. Gure helburua, patriarkaturik gabeko jendarte parekidea da.
13. Ildo beretik, HOMOFOBIA errefusatzen dugu. Nork bere afektibitatea eta sexualitatea
askatasunez bizitzeko eskubidea aldarrikatzen dugu denontzat.
14. Planeta mailan gertatzen ari den krisi ekologiko globala erakusten ari da sistema kapitalistak ezin duela inolaz ere espezie bezala ezinbestekoa dugun Naturarekiko oreka gauzatu. Horretarako interes pribatuetan oinarrituko ez den sistema sozioekonomikoa eraiki beharko dugu. Beraz, ANTIKAPITALISTAK gara argi eta garbi. Gure Sozialismoa, beraz, ezinbestez EKOSOZIALISMOA izanen da, LUR AMAren errespetuan oinarritua. Gu AMA LURrarenak gara, LUR AMA ez da gurea.
15. Ezker Abertzale independentista eta sozialistaren borroka guztien OROIMEN HISTORIKOA eta KONTAKIZUN PROPIOA berreskuratu eta aldarrikatzea, bere arku kronologiko osoan, 1930tik gaur arte, inolaz ere ahantzi gabe lehenagoko borroka guztiak, bereziki Nafarroaren konkista progresibo eta iraunkorra hasi zenetik, XI-XII. mendeetan. Aldi berean, Euskal Herrian izan diren klase gatazka guztiak analizatu behar ditugu, hasieratik gaur arte, gure oroimenaren giltza direlako, eta etorkizun aske baten oinarria.
16. INTERNAZIONALISMOA, ANTIFAXISMOA, ANTINPERIALISMOA : Herri zapaldu
guztienganako elkartasunarekin batera, egitura inperialisten aurkako jarrera tinkoa. Lehenik, NATO, zeinaren aurka 1986an, egoera antidemokratikoan izanik ere, Hego Euskal Herriko herritarrek bozkatu baitzuten. Bigarrenik, Europar Batasunaren gaur egungo egitura oligarkiko eta antidemokratikoak, bereziki Europako Banku Zentralaren gezurrezko “independentzia” eta euroaren diseinu zein kudeaketa neoliberal autoritarioa, zeinak baitira oligarkia kapitalisten, espekuladore finantzieroen eta transnazional monopolisten diktaduraren tresnak. Nafar Estatua Europako parte garrantzitsua izan zen, eta Nafar Errepublikaren europartasuna aldarrikatzen dugu. Bainan Europako Herrien askatasuna bahitu duten marko kapitalista eta inperialista horietan ez dago libertate nazionalik, ezta sozialik ere. Herri askeen Europa behar dugu, hau da, merkatu finantzieroen tiraniatik eta kapitalaren aginduetatik libre eta burujabe.
17. Kapitalismoaren krisi global larria faxismoaren hazkundea indartzen ari da egunetik egunera, Europan bereziki. ANTIFAXISTAK garenez, ARRAZISMOA eta XENOFOBIAren aurka borrokatuko gara etengabe.
18. MOBILIZAZIOA, DESOBEDIENTZIA, INTSUMISIOA eta ERRESISTENTZIA
AKTIBOA izango dira gure borroka tresnak Estatu inbaditzaileen aurkako
KONFRONTAZIOAN. Gaurdanik hasita, gure nazioaren egitura estatalak berreraikitzeko
deliberamendu osoa dugu, eta egitura estatal horiek Herri Langilearen askatasunaren zerbitzuan izanen dira.19. Herri eta langile mugimenduan oinarritutako HERRI BOTEREAren estrategia izango da gurea. Honen ondorioz, FUNTZIONAMENDU ASANBLEARIOA, demokratikoa, parte hartzailea, gardena eta behetik gorakoa segurtatuko dugu, HERRI BOTEREA eguneroko praktikara eramanez, degenerazio burokratiko instituzional guztien aurka. Gure egitura eta erabakigune guztietan, batzarrek botere, autonomia eta ahalmen osoa ukanen dute, informazio guztien jabe.
20. ERREPUBLIKA KONFEDERALA defenditzen dugu. Auzo, lantoki, herri, hiri zein
eskualdeetako batzarre burujabeetan behetik gora, egituratzen den Nazioa eta Estatua. Gure zuzenbide pirinearrean oinarriturik, botere administratiboa Herriari itzuliz eta eliteei kenduz; propietate pribatuan oinarrituriko legedia gaindituz; batzarre, auzolan eta auzalorren instituzioak eta funtzionamendua bere osoan berreskuratuz. Gurea euskaldunon Estatu-batzarrea da. Auzo batzarreak dira Herri Boterearen lehen oinarria, gainontzekoak subsidiarioak dira.
21. LAIKOTASUNAren defentsa, bere zentzu zabalenean. Fundamentalismo eta integrismo guztien aurka, gure errepublika estatu laikoa izanen da, nork bere erlijioa edo erlijiorik eza askatasun osoz bizitzeko eskubidea ukanen du, inor zapaltzen ez dueno. Estatua eta erlijioak argiki banatuta egongo dira.
Hona hemen Herritar Batasuneko antolakuntzarako printzipioak:
1. Herritar Batasuna, alderdi politikoz eta norbanakoez gain, askotariko eragilek ere osatuko dugu: langile asanbladak, sindikatuk, gazte taldek, antolakunde sozial eta sektorialek…, hala nazio eremuan nola herri eta eskualde mailan ere.
2. Aipatutako eragile hauek guztiek Herritar Batasunaren erabakiguneetan parte hartuko dute, berdintasunean eta ahalmen zein eskubide osoz. Taldeen sektorializazioa saihestu behar da gure jardunean. Antolakunde guztiek parte hartu behar dute lerro taktiko eta estrategiko nagusi guztiak erabakitzeko, aldi berean nork bere borroka sektorialari garrantzia emanez.
3. Aniztasun hau, Herritar Batasunarentzat oztopo izan beharrean, aberastasun iturria da, borroka fronte asko sortzeaz batera, errepresioa zailduz, eta buru anitzeko herensuge gisa jokatuz.
4. Herritar Batasuna akordio taktiko eta estrategikoak adosteko gunea da, eta aldi berean gure arteko desadostasunak kudeatzeko lekua ere.
5. Herritar Batasunaren egitura poliedrikoa izanik, aliantza eta harremanak ere horrelakoak izango dira. Honek esan nahi du harreman eta aliantza sareak asko zabal daitezkeela Herritar Batasuneko eragileen aldetik, azken hau bere osotasunean eta ildo estrategikoan konprometitu gabe.
6. Herritar Batasunaren erabakiguneak herri/auzo, eskualde eta nazio/estatu batzarrak izango dira. Herrialdeak ez dira antolaguneak izanen, oinarrizko egitura eskualdeak, herriak eta auzoak izango baitira, ahalik eta autonomiarik handienaren jabe. Herrialdeak konkistaren ondorioz sorturiko egiturak dira.
7. Herritar Batasunak lan batzorde nazionalak izango ditu, beti ere Nazio Batzarraren kontrol eta agindupean.
8. Herritar Batasuna autogidatzen da denon artean, maila guztietako batzarretan, molde
asanblearioan. Ez dago gidaritza edota zuzendaritza nazionalik, koordinazio nazionala baizik, eta gauza bera herri, auzo eta eskualdeetan ere.
9. Herritar Batasunaren izaera estrategikoak ez du inolaz ere ukatzen taktikoki antolatzea
bestelako egitura edota aliantza sozio politikoetan. Esate baterako balizko gune subiranistan, edota eskubide sozialen aldeko fronte herritarrean.
10. Herritar Batasunaren funtzionamendu demokratikoa eta izpiritu kritikoa handitze aldera,
oinarri militantearen formazioa, ezagutza eta prestakuntza etengabe bultzatu eta sustatuko dugu egiturako maila guztietan. Borroka teoriko-ideologikoa eta ideien bataila funtsezkoa dira guretzat.
11. Herritar Batasunak, sistemaren aldeko alderdi politiko klasikoen ezaugarriei ihesi egingo die, bereziki autoritarismoa, sektarismoa, burokratizazioa eta oskurantismoa ebitatuz, Frantzia eta Espainia estatu zapaltzaileen zein nazioarteko kapital monopolistaren aurkako konfrontaziorako tresna bilakatuz eta batasuna deskonkistaren aldeko borroka emantzipatzailean eraikiz. Programa politiko askatzaile eta iraultzaile hau, NAFAR ERREPUBLIKA eta bere sinonimoa den EUSKAL ERREPUBLIKAren aldarrikapenean laburbiltzen da. Nafarroaren independentzia eta Euskal Herriaren sozialismoa erdiesteko, goazen, gaurtik hasita, Herritar Batasun berria denon
artean antolatzera!
Barakaldon, 2016ko azaroaren 26an.

 Herritar Batasunaren garaia da.

Partimos de nuestra previa reflexión sobre lo ocurrido en los últimos años reflejada en el documento”Ekintza garia da” http://www.euskoekintza.eu/manifiesto-de-presentacion/ 

 DEFINICIÓN DE MÍNIMOS DE LA HERRITAR BATASUNA.

El principal objetivo de la Herritar Batasuna sería conseguir la activación de la masa crítica militante de la Izquierda Abertzale, consiguiendo que se dote de una estrategia y tácticas consensuadas por todas hacia la independencia y el socialismo. Cuando hablamos de militancia “crítica” hablamos de militancia activa, formada, y que participan directamente en las dinámicas sociopolíticas del País, lejos de la imagen de militancia “virtual, gaseosa y desideologizada” tan a la moda. Militancia base de cualquier Poder Popular.

La Herritar Batasuna se  consigue combinando tanto el trabajo de los “taldes eragiles” a sus diversos niveles (local, de eskualde y nacional), con la participación en la misma de militantes individuales, también a todos los niveles. La Herritar Batasuna se conforma así por grupos y personas. No exclusivamente partidos políticos, sino también sindicatos, movimientos estudiantiles, diversos grupos sociopolíticos y  sectoriales (anti represivo, feminismo, memoria histórica-relato, naziogintza, ecología, educación-estudiantes, euskara, antifaxista…) Y hablamos tanto de grupos constituidos a nivel nacional como local o comarcal. Este planteamiento supone un incremento de la fuerza y de la descentralización de pueblos y barrios frente “a lo nacional” y repercute en una mayor autonomía de los grupos locales, un mayor dinamismo y una garantía frente a las agresiones represivas y de todo tipo.

Por otra parte los grupos sectoriales siguen trabajando con autonomía en sus áreas pero siempre dentro de las “líneas rojas” consensuadas entre todas. A fin de evitar la sectorización de los diferentes eragiles, estos se deben convertir en parte decisorias de la Herritar Batasuna. La Herritar Batasuna preserva así la riqueza ideológica de los grupos y personas que la componen,  pero crea a su vez estructuras para que puedan trabajar en conjunto dentro de líneas tácticas compartidas y siguiendo igual estrategia.  Esta riqueza organizativa de matices ideológicos y de prácticas sectoriales, lejos de ser una traba para el proceso emancipador nacional y social, es un activo para cubrir el máximo de masa social.

En la Unidad Popular nos dirigimos entre toda/os actuando la masa militante crítica como grupo dirigente. Las decisiones a cada nivel se toman en los órganos de dirección consensuados, asambleas y comités. Es de esa manera como la IA se dota de una coordinación colegiada y autogestionada por parte de todo el conjunto. El organismo dirigente es la propia Herritar Batasuna en su conjunto: Poder Popular. Los órganos de coordinación son los encargados de llevar adelante los mandatos y las líneas de trabajo conjuntas.

Creemos sinceramente que en la anterior fase del MVLN uno de los frenos fue la compartimentación sectorial impulsada para que algunos ejercieran una “dirección política” sin “injerencias” y molestias de los grupos “que se tenían que dedicar a lo suyo sectorial” y terminó siendo mero dirigismo. Compartir la dirección-coordinación no quiere decir que todos los grupos  tengan el mismo peso, pero sí que todos participen de la misma. Al igual que los militantes propios de la Herritar Batasuna. La propia Herritar Batasuna puede ser un semillero de nuevas organizaciones locales o nacionales tanto sociopolíticas como ligadas al  movimiento popular.

La Herritar Batasuna es el ámbito donde se dan los acuerdos estratégicos y tácticos; donde se deciden las líneas de trabajo conjunto; donde se crean las sinergias positivas de avance entre todas; y también donde se gestionan las discrepancias.

Hay que tener en cuenta, que si bien a nivel local, la militancia es multidisciplinar, a nivel de eskualde y nacional, los diferentes eragiles, tienen sus estructuras y aspectos de lucha específicos (presos, sindical, internacionalistas, ecologistas, memoria histórica, feministas, antifaxistas…), que son capaces de generar sinergias y tienen la capacidad de realizar análisis a nivel nacional, que son necesarios conocer y debatir entre todas. Es por ello, que la estructura y funcionamiento  de la Herritar Batasuna, debe ser capaz de conjugar dos ejes; uno el de movimiento revolucionario independentista en conjunto y otro el de los diferentes movimientos sectoriales que conviven dentro del mismo.

La Herritar Batasuna se configura así como el “herensuge” de múltiples cabezas. Mucho más efectiva frente a la represión de los Estados y todo tipo de ataques, y a la vez capaz, no sólo de trazar la línea estratégica y táctica, sino de crear por esa multicefália gran cantidad de diferentes frentes de lucha (nacionales, comarcales y locales), y de responder continuamente a las demandas e inquietudes sociopolíticas de una sociedad cambiante. Fundamentalmente, a través de un potente movimiento popular que actúa de humus para todo el resto.

Hay que recuperar no sólo la calle para la Izquierda Abertzale, sino la “xarma” y la alegría de luchar en la calle. Algo que en gran parte las nuevas generaciones desconocen.

En los últimos años se ha ido creando en gran parte de la Izquierda abertzale una cultura verticalista en que las decisiones se han ido tomando entre muy pocos. Algunos han aprovechado las ilegalizaciones para ir montando su estructura partidaria y vertical única. Sin embargo, el hegemonismo se ha demostrado como el camino más corto para la pérdida de masa social y militante. Y al final también para la pérdida de masa numérica tanto en movilizaciones como electoralmente.

En la Herritar Batasuna las decisiones se toman entre mucha más gente en sus diferentes niveles. Y las decisiones que corresponden a cada nivel, se toman a  ese nivel. Siempre dentro de las líneas rojas decididas entre toda/os. Supone una cultura diametralmente opuesta al partido único y jerárquico.

Consideramos de máxima urgencia todo lo relacionado con la creación de pensamiento político y la  formación de la militancia. Se ha de dar prioridad a  la Ideologización de la masa crítica de la Herritar Batasuna. Sólo una potente masa crítica garantizará en un entorno mediático tremendamente hostil y una sociedad que ha sido fuertemente despolitizada y desideologizada que la masa numérica y electoral crezca y lo haga avanzando en nuestras líneas estratégicas.

En la Herritar Batasuna se habrán definido las grandes líneas rojas de las tácticas y la estrategia hacia la Independencia y el Socialismo, y todos los eragiles y militantes se mueven dentro de ellas de acuerdo con las mismas y trabajando en sus áreas propias.

No se trata de transmitir consignas decididas entre unos pocos, sino de cambiar la forma de trabajar y el “chip” de la militancia. Empezando verdaderamente a influir en nuestros entornos a través de militantes (masa-crítica) a la vez que se le da coherencia por ejemplo al Gune Soberanista o al movimiento popular y a sus ejes de trabajo. Esto sólo lo puede hacer una militancia activa y formada, no una minoría autodenominada dirigente lanzando consignas para que las trasmitan a la sociedad una masa militante acrítica.

En la elección del modelo organizativo de la IA va además la elección de la táctica política e incluso de la verdadera opción de nuestra estrategia de Independencia y Socialismo. La organización de partido único (que a su vez controla unas juventudes partidarias y un sindicato al que se quiere convertir en mera correa de trasmisión) es un modelo que lleva a la asimilación de todo el Movimiento de Liberación por parte de los Estados; tanto por la represión pura y dura como por la acción de los diferentes poderes político-económicos, mediáticos, internacionales… sobre una dirección perfectamente identificada y por lo tanto, vulnerable.

En definitiva, la Herritar Batasuna es un instrumento para la confrontación con los Estados y el capital. El partido único, moderado por su amplitud (incluye todas las ideologías en su seno), un instrumento para “normalizar” la IA en las actuales estructuras institucionales.

La Herritar Batasuna funciona además en sus diferentes niveles como un órgano de apoyo mutuo entre los diferentes grupos que la conforman. La Herritar Batasuna recupera el sentido de “comunidad sociopolítica” para la masa social de la Izquierda Abertzale frente a la represión, los ataques mediáticos y sociopolíticos, pero también por un sentimiento subjetivo de pertenencia a ella. Un modelo de vida ligado a un modelo militante. Algo que parece desagradar a algunos empeñados en “normalizar” la IA en un contexto que paradójicamente  es de  total falta de normalidad política.

Precisamente uno de los desafíos históricos de la Herritar Batasuna ha sido el combinar a todos los niveles el quehacer de los grupos organizados con la labor de los militantes individuales. Esto no se puede resolver como se planteó en su día con la inserción de supuestas “Personalidades individuales” en los órganos nacionales como una especie de garantía de representación del militante individual. Tampoco se pueden sacar de la Herritar Batasuna grupos sociopolíticos, sindicatos, juveniles, sectoriales y colocarlos en una especie de limbo donde “alguien” los representa en la HB y donde se les super-sectorializa en su labor para que no tengan peso en las decisiones políticas de la HB en sus diversos niveles.

ESTRATEGIA EN LA QUE SE INSERTA LA HERRITAR BATASUNA

En nuestra propuesta táctica y estratégica, la Herritar Batasuna es el eje sobre el que pivotan el resto de las organizaciones y estrategias. Esto es:

• EUSKAL HERRIKO BATZORDE NAZIONALA. Sería una Udalbiltza caracterizada como algo más allá de una organización municipalista, para convertirse en el referente institucional y de construcción nacional y social práctico gestionado por la Herritar Batasuna y del propio Gune soberanista hacia la independencia. Será tambiénimpulsora y reforzadora del movimiento popular dándole apoyo institucional y material. Instrumento estratégico para ir recuperando de facto la territorialidad de Euskal Herria al contar con personas, cargos políticos e instituciones de los diferentes eskualdes de Euskal Herria.

• MOVIMIENTO POPULAR. Un movimiento en toda su pluralidad de lucha y frentes. La Herritar Batasuna como un fuelle que impulsa el  movimiento popular y no como freno al mismo. Puesta a su servicio y no al revés. Hay que abordar una potente reactivación del movimiento popular sectorial, recuperando lo que se ha destruido.

Como dicen en Iparralde “Utzi behar zaio haizea mugitzeari”. En los últimos años la sensación es que nos hemos dedicado a “mover el viento”. Se han  creado en laboratorio infinidad de “chiringuitos” coyunturales con gran puesta en escena, para a continuación destruirlos provocando la frustración de la gente que había trabajado en ellos. Se puede adivinar hasta una intención detrás de esta política de creación-destrucción continua: la de evitar que el movimiento popular se asiente como un verdadero contrapoder.

Lógicamente todo el Movimiento Popular no estará en la Herritar Batasuna, sólo los grupos que se identifiquen plenamente con sus principios estratégicos. Pero la Herritar Batasuna sí que deberá ser una referencia del conjunto del movimiento popular.

Proponemos dos grandes ejes estratégicos urgentes para el movimiento popular.

1. Una plataforma por los derechos nacionales, sociales, civiles y políticos. (Lo que en su día fue la coordinadora Adierazi Euskal Herria).

1. Un movimiento independentista potente.

• EL GUNE SOBERANISTA. (Frente electoral y de gestión institucional hacia la independencia y el socialismo con los que no son propiamente izquierda abertzale).  Capaz de hacernos avanzar en el frente institucional y electoral. Espacio compartido con fuerzas de izquierdas y soberanistas. Diferenciar claramente lo que es estratégico, La Herritar Batasuna, de lo que es táctico; las alianzas institucionales y electorales con diferentes para avanzar en nuestro proyecto.

ORGANIZACIÓN DE LA HERRITAR BATASUNA.

La Herritar Batasuna se organizaría a los niveles local, de eskualde (comarcal) o ciudad, y nacional. Dentro del nivel comarcal y nacional se crearán los diferentes “aparatos” o grupos de trabajo de los que se dote la Herritar Batasuna. El Herrialde ha actuado en las estructuras de la IA como un mero filtro entre lo local y lo nacional, para que los pueblos y barrios “no molestasen a la dirección” con sus cosas, por eso creemos que hay que suprimirlo.

En el eskualde o comarca y los Batzarras locales es donde se rompe en la práctica con la sectorialización de las líneas de trabajo propias de los grupos, y estas pasan a convertirse en compartidas. Lo comarcal actuará como motor autónomo, creando dinámicas en las que podemos influir  sociopolíticamente en diversos marcos locales o en toda la vida social del eskualde. Al hacernos fuertes en lo comarcal, podemos crear “indargunes” en función de las fuerzas propias, sin esperar al peso de unos herrialdes totalmente heterogéneos o de lo nacional. Lo comarcal nos posibilita un trabajo más allá de lo local pero a su vez centrado en una realidad sociopolítica homogénea.

Es también importante poner medios en la recuperación de toda la ideología aprovechable que se ha ido generando durante décadas en la Izquierda Abertzale. Todo esto para no “inventar” cosas que pueden estar ya “inventadas”  en el desarrollo ideológico de la IA.

Expresamos también que la experiencia de las CUP catalanas y lo que están haciendo a nivel práctico y teórico nos puede ayudar mucho en nuestras formulaciones ideológicas y prácticas.

1. 1.    Estructura del grupo local.

Se propone la realización de asambleas en las que todos los eragiles formen parte junto con los militantes no adscritos a grupos junto con una ejecutiva para el trabajo diario. A poder ser sin cargos que se eternizan sino rotatorios. La figura ideal es la del militante activo y comprometido que va rotando por diferentes responsabilidades, nacionales, comarcales y locales. Presencia de los grupos. El órgano de decisión debería ser puramente asambleario.

Por encima de todo estaría la Herri Batzarra. Las Herri Batzarras son, no sólo un punto de encuentro entre grupos y militantes individuales, sino entre diferentes generaciones, ya que en la IA los últimos años se ha roto la transmisión generacional. Los Herri Batzarras  y grupos locales son núcleos de masa crítica que actúan con total autonomía e iniciativa a su nivel, y que aunque actúan dentro de las líneas de trazo grueso común a toda la HB nacional, no están esperando a consignas “de arriba” para actuar en su nivel.

2. Estructura de eskualde.

La estructuración por eskualdes, permite una mayor dinamización y apoyo dentro de un eskualde, evitando dependencias organizativas, con una autonomía y funcionalidad que le permite trabajar en cualquier ámbito, aunque se hayan sufrido ataques a niveles altos, dado que la aportación militante es de base, y las decisiones nacionales están marcadas por líneas rojas que permiten autonomía de acuerdo con la idiosincrasia de cada eskualde.

El órgano de decisión del eskualde, será siempre la asamblea, en la que participaran tanto los diferentes eragiles, así como la militancia y los diferentes motores de los pueblos.  De cada eskualde, se creara un consejo de eskualde.

1. 3.    Estructura nacional.
2. A nivel nacional, se proponen diferentes foros de decisión, uno, destinado a las decisiones estratégicas y de determinación de las líneas rojas de trabajo conjunto y estratégicas e ideológicas , y otro para la gestión táctica y de corto recorrido.

3.1  Asanblada orokorra.

Esta Asanblada Orokorra, está abierta a toda la militancia, y se celebrara para la toma de decisiones estratégicas, ideológicas y de actuación general.

3.2  Biltzar Nazionala

Para las decisiones de largo recorrido, se propone la creación de una BiIltzar Nazionala, compuesta por todos los miembros de los Eskualde Kontzeiluak además de todo aquel que quiera asistir, perteneciendo a Herri kontzeiluak.

3.3  Kontseilu Nazionala

Organo conpuesto por un miembro de cada uno de las lineas eragiles salido entre los delegados de eskualde de cada línea eragile, asi como por un representante de cada eskualde, elegido entre los miembros de los Eskualde Kontzeiluak.

Tendrá por objeto, tomar aquellas decisiones de corto recorrido o tácticas.

De esta manera, tanto las líneas eragiles como la militancia general, tendrá presencia, voz y voto en los diferentes aspectos y niveles de la estructura.

Una estructura dinámica que requiere de personas militantes, y donde prima el trabajo por encima de los nombres, ya que debe ser dinámica y flexible, dándose rotaciones o cambios en función de la coyuntura de cada momento.

Los diferentes eragiles disponen de libertad organizativa en sus propios ámbitos, si bien en la estructura tienen su parte y responsabilidad de toma de decisiones, son parte de las decisiones y a su vez asumen las líneas rojas que se marcan por el conjunto.

La participación directa de los taldes eragiles, evita que se tomen decisiones por personas no vinculadas a dichas líneas de actuación.

EL PROBLEMA DE LA DEFINICIÓN DE LA MILITANCIA.-

No es un problema menor el de la definición de la militancia de la Herritar Batasuna. La militancia puede ser muy activa en su propio grupo pero más inactiva en la Herritar Batasuna o al revés. Sobre todo porque históricamente dentro de la Izquierda abertzale, las personas han participado de muy diferentes maneras y en muy diversos grados de implicación.

Podremos contar con diversos tipos de militantes en la HB. Militantes activos y comprometidos prácticamente en el día a día; medianamente activos o de “manifa” de vez en cuando; y militantes de red social. Estos tres niveles han de ser administrados e implementados para crear sinergias, pero lógicamente no todos los participantes en los tres niveles pueden tener iguales derechos y obligaciones. Se deben de evitar los “desembarcos” de militantes de organizaciones para votar en bloque, y desaparecer después del trabajo diario hasta la próxima; o la de los “ilustrados” que vengan a pontificar a la militancia sobre lo que hay que hacer, pero sin  asumir el peso de la militancia porque ellos pertenecientes a la “élite intelectual” y no podían perder el tiempo en reuniones y trabajo de calle. Para esta participación de bajo nivel están muy bien las actuales redes sociales, pero las asambleas de la HB tienen que ser para la verdadera militancia.

Las redes sociales son instrumentos interesantes de trabajo para la socialización y la difusión de convocatorias, denuncias, etc., y están dirigidas a la masa numérica, el intercambio de información; pero las redes sociales no son instrumentos fundamentales de participación política de la masa crítica militante.

HOJA DE RUTA INMEDIATA PARA LA HERRITAR BATASUNA.-

En este documento se propone un cambio cultural. Dicho cambio supone pasar en un tiempo del verticalismo a la autogestión. Recuperar la cultura del movimiento nacional de liberación y de la Herritar Batasuna pero adaptada a las actuales circunstancias.

Es muy importante empezar a compatibilizar la activación de la Herritar Batasuna en los planos teórico, y de socialización y práctico. Es decir, nosotros desde nuestra cultura ekintzale, no entendemos que tengamos que esperar a tener un desarrollo redondo y absoluto de toda la teorización sobre la Herritar Batasuna para empezar a poner las bases prácticas de su creación. Sobre todo porque en estos momentos existen las condiciones subjetivas y objetivas para crearla. También porque el tiempo juega en contra. Por una parte cuanto más tiempo pase más difícil será recuperar los militantes y cuadros que se han ido a casa hartos del “no proceso”. Esta militancia potencial para la HB se está disolviendo.

Existe una importante lucha ideológica para diferenciar  entre una Herritar Batasuna y un Gune Soberanista de partidos y electoral, o si se prefiere un frente amplio electoral e institucional que se podría intentar colar como tal dentro de la enésima refundación de algunos. La Herritar Batasuna puede estar en el Gune Soberanista desde un punto de vista táctico, pero el Gune Soberanista es algo más amplio, un espacio que se comparte bajo unos acuerdos con otros grupos con visos más bien electorales y de gestión institucional. La Herritar Batasuna tiene que ser el motor no sólo electoral o institucional (vía la articulación del Euskal Herriko Batzorde Nazionala), sino que es también un motor de confrontación con los estados y el capital en todos los frentes. En la unidad popular, ya lo hemos dicho, no hay exclusivamente partidos políticos, sino grupos sociopolíticos, sindicales, grupos del movimiento popular…

Es activar lo desactivado y sin olvidar la importancia de  gestionar también los sentimientos y lo subjetivo.

Al final deberá de existir una estrategia nacional y una táctica para conseguirla,  gestada y compartida por cientos de cuadros políticos de las diferentes organizaciones de la Herritar Batasuna. Esta es para nosotras la base que llevará a la reactivación de un proceso  de liberación nacional y social para Euskal Herria.

 Euskal Herria, 2016ko abuztuaren 15ean.

 

Herritar Batasunaren garaia da

“Ekintza garaia da” txostenean agertzen den azken urteotan gertatukoaren aurrez egin genuen hausnarketa batetik abiatuko gara .         http://www.euskoekintza.eu/manifiesto-de-presentacion/

 HERRITAR BATASUNAREN GUTXIENEKO DEFINIZIOA.- (Laburpena)

Herritar Batasunaren  helburu nagusia Ezker abertzaleko masa kritiko militantearen aktibazioa litzateke, independentziarako eta sozialismorako  bidean, denen artean adostutako estrategiaz eta taktikez hornituko ditugularik. Militantzia “kritikoaz” hitz egiten dugunean, militantzia aktiboaz eta trebatuaz ari gara  eta herriko dinamika soziopolitikoetan parte hartzen duenari, hain modan dagoen militantzia “ birtual, gaseosoa eta desideologizatua”tik aldentzen dena; herri botereko oinarrizko militantzia, alegia.

Herritar Batasuna eratuko da  bai talde eragileen lanarekin (beraien maila ezberdinetan : herria, eskualdea, nazionala), bai norbanakoaren militantziak bertan parte hartzearekin ere. Modu honetan, Herritar Batasuna taldeez nahiz pertsonez osatuta izango da. Ez da soilik eratuko alderdi politikoekin, baizik eta sindikatuekin, ikasle mugimenduekin, hainbat talde soziopolitikoekin eta sektorialekin (errepresioaren aurkakoa, feminismoa, oroimen historikoa-errelatoa, naziogintza, ekologia, hezkuntza, euskara, antifaxista…). Maila nazionalean zein  eskualde mailan eratutako taldeez ari gara. Planteamendu honek herri eta auzoen indar  handitzea eta deszentralizazioa dakar “nazionala” ren  kalterako, baita herri taldeen autonomia handiagoa izatea eta  dinamismo handiagoa izatea ere  dakartza , eta era honetan, errepresioaren eta beste motatako erasoen aurrean bermea  izango delarik.

Bestalde, talde sektorialek autonomiaz lan egingo dute bakoitza bere alorretan baitan baina, beti ere, denon artean adostutako “marra gorri” en mugetan. Eragile ezberdinak sektorekerietan ez erortzeko, hauek, Herritar Batasunaren organo erabakitzaileak izan behar dute. Modu honetan, Herritar Batasuna osatzen duten talde eta norbanakoak beraien aberastasun ideologikoa gorde dezakete baina, aldi berean,  partekatutako lerro taktikoak eta estrategia bera segituko duen elkarlanean aritzeko egitura sortuko du. Ñabardura ideologiko ezberdinez eta praktika sektorialez osatutako antolatze modu aberats hau,  prozesu nazional eta sozial askatzailearentzako ez da traba izango; aitzitik, harik eta masa sozial handiena hartzeko aktiboa izango da. Herritar batasunean masa militante kritikoa izango da zuzendaritza. Maila ezberdinetako  erabakiak zuzendaritza organoetan, batzarretan eta komiteetan adosturik hartuko dira. Modu honetan Eak (Ezker Abertzaleak) bere osotasunean koordinazio kolegiatuaz eta autogestionatuaz hornituko da. Zuzendaritza Herritar Batasuna bera da: Herri Boterea. Koordinazio organoak aginduak eta elkarlanerako lerroak aurrera eramateko arduradunak izango dira.

ENAMeko aurreko faseko oztopoenetariko bat zatitze sektoriala izan zela uste dugu, batzuk “ zuzendaritza politikoa” “injerentziarik” gabe  aritzeko xedez, modu honetan lan sektorialetara aritzen ziren taldeen traba izan  gabe. Eta dirijismo hutsa izaten bukatu zuena. Zuzendaritza-koordinazioa partekatzeak ez du esan nahi talde guztiak pisu berbera izango dutenik, baina denek bertan parte hartuko dute eta Herritar Batasuneko berariazko militanteak ere bai. H.B ere hazitegia izan daiteke  mugimendu soziopolitikoari edo herri mugimenduari lotutako nazio edo herri erakunde berriak sortzeko.

Herritar Batasuna akordio estrategiko eta taktikoak adosteko gunea da, elkarlanerako bideak erabakitzeko gunea, aurrera egiteko denen artean sinergia positiboak sortzeko gunea, eta desadostasunak kudeatzeko gunea ere bai. Kontuan hartu behar dugu, herri mailan militantzia “multidiziplinarra” bada, eskualde eta nazional mailan, berriz, eragile ezberdinek, berauen egitura eta borroka aspektu zehatzak (presoak, sindikala, internazionalistak, ekologistak, oroimen historikoa-errelatoa, feminista, antifaxista…) izango dituztela, hau da, sinergiak sortzeko gai  eta nazio mailan analisiak egiteko gai izango direnak. Horregatik  Herritar Batasunaren egiturek eta funtzionamenduak bi ardatz batu beharko ditu: Mugimendu iraultzaile independentista osoa, eta honen barruan, elkarrekin bizi diren mugimendu sektorial ezberdinak.

Modu honetan, Herritar Batasuna buruanitzeko herensugea izango da. Estatuen errepresioa eta bestelako erasoen aurka eraginkorragoa suertatuko dena eta era berean, lerro estrategiko eta taktikoak markatzeko zein borroka frente ezberdinak (nazionalak, eskualdekoak, herrikoak) sortzeko gai izango dena eta jendarte aldakor honen eskaerei,beharrei eta kezkei erantzuteko gai izango dena; funtsean, besteentzako humus-a izango den  herri mugimendua izango dena.

EAk ez du kalea soilik berreskuratu behar, xarma eta kalean borrokatzeko poza ere bai, zoritxarrez belaunaldi berriek ezagutu ez dutena.

Azken urteotan, EA ia osoan kultura bertikalista txertatu da non erabakiak bakar batzuek hartzen dituzten. Batzuk ilegalizazioak aprobetxatu dituzte berauen egitura alderdikoi, bertikal eta bakarra sortzeko. Hegemonismoa, aldiz, masa sozial eta militantea galtzeko bide motzena dela argi ikusi da, (masa kritikoaz aparte, masa numerikoa edo zenbakikoaren galera ekarriz, bai mobilizazioetan eta baita hauteskundeetan ere) baita azkenik, zenbakiko masaren galera bai mobilizazioetan, bai hauteskundeetan ere.

Herritar Batasunean, bere maila ezberdinetan,  erabakiak jende askoren artean hartuko dira. Eta maila bakoitzari dagozkion erabakiak, maila horretan hartuko dira. Denon artean adostutako marra gorrien barruan, beti ere. Honek, alderdi bakarra eta jerarkikoaren aurrean bestelako  kultura suposatzen du.

Urgentziazkoa  dakusagu pentsamendu politikoaren hauspotzea eta baita militantziaren formakuntza ere. Herritar Batasuneko masa kritikoaren ideologizazioak lehentasuna izan behar du. Masa kritiko indartsu batek soilik bermatuko du gure aurkako inguru mediatikoaren aurrean, eta baita gogorki despolitizatua eta desideologizatua izan den jendartearen aurrean ere, eta honekin, gure bide estrategikoa hartuko duten  masa numerikoa eta hauteskundeetakoa gora egitea.

Herritar Batasunean, Independentzia eta Sozialismorako bidean taktika eta estrategiaren marra gorriak definituko dira eta eragile eta militante guztiak, adostutako marra hauen barruan mugituko dira, berauen arlotan edo lanetan arituz.

Kontua da lan egiteko moduak eta militantziaren “ chip”-a aldatzea, eta  ez gutxien artean erabakitako kontsignak igorri eta kitto. Militanteen (masa kritikoaren) bidez, gure inguruan eragiten hasiko gara eta era berean,  Gune Soberanistari,  herri mugimenduari, eta hauen lan ardatzei koherentzia emango die. Hau guztia militante trebatu eta aktiboekin lor daiteke soil-soilik, eta ez masa militante akritiko bati  jendartean zabaltzeko kontsignak botatzen dituzten zuzendari paperak hartutako gutxiengo batekin. EAren antolaketa eredua aukeratzearekin batera doa ere, taktika politikoaren aukeraketa eta baita gure estrategiaren egiazko aukera ere : independentzia eta sozialismoa. Alderdi bakarraren antolaketak (aldi berean gazte alderdikoiak eta “transmisio uhala” bihurtu nahi duten sindikatua ere kontrolatzen dituena) askapen mugimenduaren asimilaziora darama, bai errepresio gordinaren bitartez, bai hainbat botere politiko-ekonomiako, mediatikoak, nazioartekoen ekintzen bitartez; eta zuzendaritza aski ezaguna denez ahula eta asimilerraza ere bai.

Finean, Herritar Batasuna Estatuen  eta Kapitalaren kontrako borrokarako tresna da. Alderdi bakarra, aldiz, bere handitasunagatik moderatua izan ohi dena (bere baitan ideologia guztiak sartzen baitira), Ezker Abertzalea egungo egitura instituzionaletan “normalizatzeko” tresna da.

Herritar Batasunak, berriz, osatzen duten taldeen elkarren arteko babes organo gisa funtzionatuko du, gainera.  Errepresioa, eraso mediatikoa eta soziopolitikoen aurrean Herritar Batasunak “elkarte soziopolitikoa” ren zentzua berreskuratuko du ezker abertzaleko masa sozialarentzat. Eta baita bertakoa izatearen sentimenduaren handitzea ere . Eredu militantean oinarritutako bizi eredua da, hain zuzen. Eta egoera  “normalizatua” nahi dutenei atsegina egiten ez zaiena; paradoxikoki, normalkuntza politikorik gabeko egoera bizitzen ari garenean.

Herritar Batasunaren erronkenetariko bat maila guztietako talde antolatuen lana, militante norbanakoaren lanarekin bateratzea izango da . Eta arazo hau ezin da konpondu, bere garaian planteatu zen  organo nazionaletan  “ norbanako ospetsuen”  sartzearekin, modu honetan militante norbanakoaren ordezkapena bermatuta egongo balitz bezala. Eta ez da zilegi ere talde soziopolitikoak, sindikatuak, gazteak, talde sektorialak,… Herritar Batasunetik ateratzea, halako linbo batean jartzeko, non norbaitek ordezkatzen dituen Herritar Batasunean, eta non beraien lan supersektorializatzen duten, HBko maila ezberdinetako erabakietan pisurik izan ez dezaten.

HERRITAR BATASUNA TXERTATZEN DEN ESTRATEGIA

Gure proposamen taktiko eta estrategikoan, Herritar Batasuna ardatza izango da  gainontzeko eragileentzat eta estrategientzat . Hau da:

• EUSKAL HERRIKO BATZORDE NAZIONALA: munizipalista den erakunde batetik haratago doan Udalbiltza bat izango litzateke, independentziarako bidean  Herritar Batasuna eta Gune Soberanistak berak kudeatuko duten erreferente instituzional eta nazio eraikuntzaz eta sozial praktikoa bihurtuz. Herri mugimenduaren sustatzailea eta indartzailea izango da, behar duen babes instituzional eta materiala emanez. Euskal Herriko lurraldetasuna  “de facto” berreskuratzeko tresna estrategikoa, pertsona, kargu politikoak eta Euskal Herriko eskualde ezberdinetako erakundeen babesa duelako.

• HERRI MUGIMENDUA: Borroka eta frente mugimendua bere aniztasunean. Herritar Batasuna herri mugimenduaren hauspoa bezala ulertzen dugu eta ez bere buruarentzat oztopo gisa. Bere zerbitzura jarri behar eta ez alderantziz. Finean, herri mugimendu sektorialaren erreaktibazioari ekin behar diogu, suntsitutakoa errekuperatuz. Iparraldean dioten lez : “ Utzi behar zaio haizea mugitzeari”. Hauxe da azken urteotako sentsazioa, haizea mugitzera dedikatu garela, alegia. Laborategian eszenifikazio  ponposoen bitartez sortutako hainbat eta hainbat “txiringito” koiuntural  sortu dute,  jarraian, ixteko, bertan lan egiten zuen jendearen frustrazioa areagotuz. Asmoa ere igarri daiteke etengabeko “sortu – itxi” politika honetan: herri mugimendua benetako kontra-botere mugimendu gisa ez errotzea. Herri mugimendu osoa ez da Herritar Batasunean egongo, baizik eta honen printzipio estrategikoekin bat egiten dutenak soilik. Alabaina Herritar Batasunak herri mugimendu oso-osoaren erreferentzia izan behar du.

Urgentziazko bi ardatz estrategiko proposatzen ditugu herri mugimendua osatzerakoan:

1. Eskubide nazional, zibil, sozial eta politikoen aldeko Plataforma . ( Bere garaian Adierazi Euskal Herria Koordinakundea izan zena)

1. Mugimendu independentista indartsu bat.

• GUNE SOBERANISTA : Independentzia eta sozialismorako bidean  Ezker Abertzalekoak hertsiki ez direnekin kudeaketa instituzionala eta hauteskundeetako frenteaz kargu egingo dena. Frente instituzionalean eta hauteskundetakoetan aurrera egiteko gai izango dena. Ezker eta indar soberanistekin partekatutako gunea. Estrategikoa dena (Herritar Batasuna), taktikoa denarekin (gure proiektuan aurrera egiteko ezberdinekin eginiko aliantza instituzional eta hauteskundeetakoak), argi eta garbi desberdinduz.

 HERRITAR BATASUNAREN ANTOLAKUNTZA.-

Herritar batasuna herri, eskualde/ hiri /auzo eta nazional mailan antolatuko genuke. Herritar Batasunak hornituko duen eskualde eta nazional mailaren barruan hainbat “aparatu” edo lan taldeak osatuko dira. Uste dugu ezker abertzaleko egituretan “herrialdeak” herri eta nazionalaren arteko filtro huts gisa aritu direla. Horrela herriek eta hiri auzoek ez zuten “zuzendaritza molestatzen” beraien gauzekin eta horregatik baztertu beharrekoa dela uste dugu.

Eskualdeetan eta herri batzarretan antolatzea, praktikan, taldeen lan propioen lerroen sektorializazioarekin  bukatzea da, eta partekatutako lanak izatera pasatuko dira. Eskualdekoak motor autonomo gisa funtzionatuko du, eta dinamikak sortuz herriko hainbat markoetan edo  eskualdeko bizitza sozial osoan eragingo du soziopolitiko mailan. Eskualdeetan indarra bagenu halako “indarguneak” sor genitzake, erabat heterogeneoak diren herrialdeei begira egon gabe eta nazionalaren esperoan egon gabe. Eskualdeko antolaketak  herritik haratagoko lana ahalbidetzen du  baina aldi berean, errealitate soziopolitiko homogeneoan kokaturik dago.

Garrantzitsua da ere Ezker Abertzalean hamarkadetan zehar ideologia garatzeko sortzen joan den guztia berreskuratzeko bitartekoak jartzea.

Kataluniako CUPen esperientzia eta maila praktikoan zein teorikoan egiten ari diren lan guztia, baliagarria gerta dakiguke gure formulazio ideologikoetan eta praktikoetan.

1. 1.      Herri taldearen egitura.-

 Batzarrak eginez jardungo dira. Bertan, eragile guztiak, militante talderik gabekoa, eta eguneroko lanak aurrera eramateko zuzendaritza parte hartuko dute. Betikotzen diren kargurik gabe baizik eta txandakako karguak sortuz. Ereduzko figura militante aktibo eta arduratsua izango litzateke, hainbat erantzukizun nazional, eskualdekoak eta herrikoak  ezberdinetik txandatzen joango litzatekeena. Taldeen protagonismoa. Eta erabakitzeko gunea erabat asanblearioa izan beharko luke. Eta denen gainetik Herri Batzarra egongo litzateke, ez liratekeela soilik izango taldeak eta militanteak elkartzeko gunea, baizik eta belaunaldi ezberdinetako elkargunea ere bai; azkeneko urteotan belaunaldien arteko transmisioa apurtu egin baita eta berreskuratu beharra dago. Herri Batzarrak eta herri taldeak, bestalde, masa kritikoaren nukleoa dira, autonomoki eta beraien ekimenen alde arituko direnak eta  HB nazionalaren lerro zabal eta komun baten barruan ari badira ere , ez dira  “goikoen” kontsignen esperoan egongo beraien mailan ekiteko.

1. 2.      Eskualdeko egitura.-

Eskualdeka antolatzeak eskualdean bertan dinamismo eta babes handiagoa dakar, antolakuntza menpekotasunak  ekidinez, edozein alorretan autonomiaz eta funtzionaltasunez lan egin dezakeena, nahiz eta eraso bortitzak jaso, militanteen ekarpena oinarrizkoa izango delako eta erabaki nazionalak  autonomia ahalbidetzen duten marra gorriz markatuta  egongo dira  eskualde bakoitzaren idiosinkrasiaren arabera. Eskualdeko erabakitzeko gunea  batzarra izango da beti, bertan eragile ezberdinek, militantzia eta herrietako hainbat motoreak parte hartuko dute. Eta eskualde bakoitzetik eskualdeko kontseilu bat eratuko da .

1. 3.      Egitura nazionala.-

Nazional mailan  hainbat erabakitze foroak sortzea proposatzen dugu; bat,  erabaki estrategikoak eta guztien lanerako marra gorriak eta estrategikoak eta ideologikoak zehaztuko dituena; eta beste bat, epe motzeko kontuak eta kudeaketa praktikoa eramango duena:

3.1 Asanblada orokorra.

Militantzia osoari  irekita egongo da eta erabaki estrategikoak, ideologikoak eta ekintza orokorrari buruzkoak hartuko ditu.

3.2 Biltzar Nazionala

Epe luzeko erabakiak hartzeko Biltzar Nazionala sortzea proposatzen dugu eta Eskualde Kontseiluko kideez osatuta eta Herri Kontseilutik  agertu nahi duen ororentzat.

3.3 Kontseilu Nazionala

Lerro eragile bakoitzean eskualdeko ordezkari  guztien artean hautatutako lerro eragile bakoitzeko kide batez eta Eskualde Kontseiluan hautatutako eskualde bakoitzeko ordezkari batez osatuta egongo den organoa. Erabaki taktikoak edo epe motzekoak hartzeko xedea izango du. Era honetan, bai lerro eragileek bai militantzia orokorrean, egituraren  aspektu eta maila ezberdinetan  presentzia, boza eta bozka izango ditu.

Pertsona militanteak eskatzen duen egitura dinamikoa izango da eta lana gailenduko da izenen gainetik, malgua eta dinamikoa izan behar  baitu, uneko egoeraren arabera beharko diren  aldaketak edota errotazioak eginez.

Eragile ezberdinek berauen alorretan antolakuntza askatasuna izango dute, egituran erabakiak hartzeko  parte eta ardurak badituzte ere, erabakien parte izango dira eta aldi berean, guztien artean jarriko diren marra gorriak onartuko dituzte. Talde eragileen parte hartze zuzenak, ekintza lerro horiekin zerikusia ez duten pertsonek erabakiak hartzea saihesten du.

MILITANTZIA DEFINITZEKO ARAZOA.-

Ez da lan erraza Herritar batasuneko militantzia zer den definitzea. Militantzia izan daiteke oso aktiboa bere taldean eta motelagoa Herritar Batasunean baina baita alderantziz ere. Ezker Abertzalean historikoki pertsonak modu eta inplikazio maila ezberdinez aritu baitira.

Horregatik, HB militante mota ezberdinez osatuta egongo da: militante aktiboak eta eguneroko lanetan konprometituak izango direnak;  nahiko aktiboak direnak edo manifetara tarteka joaten direnak; eta sare sozialetako militanteak. Hiru maila hauek sinergiak sortzeko kudeatuak eta inplementatuak. Baina jakina, hiru mailetako militante guztiek ezin dituzte eskubide eta betebehar berberak eduki. Erakundeetako militanteen desenbarkoa blokean bozkatzeko eta ondotik desagertzeko hurrengora arte, saihestu behar da. Eta saihestekoa da ere, militantziari zer egin behar den pontifikatzera datozen “ilustratu” horiek ere, militantziaren zama bere gain hartu gabe, beraiek “elite intelektual” ekoak direnak ezin baitute denbora galdu  bileretan edo kaleko lanetan. Horrelako maila baxuko parte hartzearentzat  sare sozialek ongi daude, HBko batzarrek, aitzitik, benetako militantziarentzat izan behar dute.

Sare sozialei dagokionez lanerako tresna interesagarria iruditzen zaigu salaketa, hitzorduak, mobilizazioak, … sozializatzeko eta zabaltzeko bitarteko gisa. Masa numerikoari zuzentzen zaio. Alabaina, sare sozialak ez dira masa kritiko militantea parte-hartze politikorako funtsezko tresnak.

HERRITAR BATASUNAREN BEREHALAKO IBILBIDE ORRIA.-

Txosten honetan kultur aldaketa bat proposatzen da. Aldaketa horrek bertikalismotik autogestiora pasatzea suposatuko du. Gaur egungo egoerei egokitutako Askapen nazionalerako mugimenduaren eta Herritar Batasunaren kulturaren berreskurapena suposatuko du.

Funtsezkoa da Herritar Batasunaren  aktibazioa  bateragarria egitea maila teorikoan, praktikoan eta sozializaziorako. Hots, guk geure kultura ekintzaletik edanda  Herritar batasunaren oinarri praktikoak martxan jartzeko ez dugu uste honen teorizazio osoaren garapen borobil eta absolutura itxoin behar dugunik. Eta gehien bat, une hauetan  HB sortzeko baldintza subjektiboak eta objektiboak badaudelako eta aldi berean, denbora gure kontra doalako. Gero eta denbora gehiago pasa orduan eta zailagoa izango baita “prozesurik gabe” ko ziklo honetaz aspertuta etxera joan diren militante eta koadroak lanerako berreskuratzea. HBrentzako militantzia izan litekeena desegiten ari da.

Egun, borroka ideologiko garrantzitsua gertatzen ari da, Herritar Batasunaren eta  hauteskundeetarako eta alderdien Gune Soberanistaren artean ezberdintzeko. Edo nahiago bada, hauteskundeetarako eta instituziorako Fronte Zabala deitu ahal diogu, batzuen enegarren birfundazioaren barruan bata bestea  balitz bezala ziria sartu nahian. Taktikaren aldetik Herritar Batasuna Gune Soberanistan egon daiteke, baina Gune Soberanista zerbait zabalagoa da, beste talde batzuekin adostutako hauteskundeetarako eta  instituzio kudeaketarako gune partekatua da. Herritar Batasunak motorra izan behar du, ez bakarrik hauteskundeetan edo instituzio mailan (Euskal herriko Batzorde Nazionalaren bitartez) baizik eta Frente guztietan, Estatuen eta Kapitalaren aurkako borrokarako motorra  izan behar du ere. Esan dugu, Herritar Batasunean ez dutela parte hartuko soilik alderdi politikoak, talde soziopolitikoak, sindikalak, herri mugimenduko taldeek…ere parte izango dira.

Kontua da aktibatzea desaktibatuta dagoena eta aldi berean, sentimenduak eta subjektiboa dena gestionatzeko garrantzia ahaztu gabe ere.

Azkenean, estrategia nazional bat izan beharko dugu  eta horretarako taktika bat beharko dugu, Herritar Batasuneko erakunde ezberdinetako zientoka koadroek sortutakoa eta partekatutakoa. Hau da, gure ustez, Euskal Herriaren  askapen nazional eta sozialerako prozesuaren erreaktibaziora eramango duen oinarria.

Euskal Herria, 2016ko abuztuaren 15ean.

]]> http://www.euskoekintza.eu/herritar-batasunaren-garaia-da-manifestua/feed/ 1 http://www.euskoekintza.eu/donostiako-herriak-eta-ezkerrreko-indarrek-loiolako-koartelak-hartzearen-80-en-urtemuga-ekitaldiak/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=donostiako-herriak-eta-ezkerrreko-indarrek-loiolako-koartelak-hartzearen-80-en-urtemuga-ekitaldiak http://www.euskoekintza.eu/donostiako-herriak-eta-ezkerrreko-indarrek-loiolako-koartelak-hartzearen-80-en-urtemuga-ekitaldiak/#comments Sat, 30 Jul 2016 09:25:43 +0000 eek http://www.euskoekintza.eu/?p=1984 Sigue leyendo →]]> Eusko Lurra Fundazioaren Blogetik hartuta.

Oroimen Historikoaren inguruko beste ekitaldietan baino jende parte hartze nabarmenagoarekin, joan den ostegunean, uztailak 28, faxisten alde matxinatutako Donostiako Loiolako koartel militarrek ezkerreko indarren eta herritarren erasoen aurrean amore eman zutenaren 80.en urtemuga ospatu genuen.

Martxa bat burutu genuen Gladis Enea Parketik Loiolako kuarteletaraino eta Ertzantzak zaindutako Kuartelen aurrean ekitaldi sozio-politikoa burutu genuen. .

Martxaren deitzaileak eragile ugari izan ginen; Alderdi politiko, sindikatu, erakunde memorialista, herri mugimendu anitza…

Deitzaileak:

Eusko Ekintza, Eleak-Libre, Ezker Anitza, EH Bildu, Podemos, Sortu, Ernai, LAB, Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren aurkako Mugimendua, EH-Donbas Elkartasuna, Irabazi, Frankismoaren Aurkako Kereilaren Euskal Plataforma: Asociación Altafaylla Kultur Taldea, Durango 1936 Kultur Elkartea, ELA, Garraxika Taldea,Gernika Batzordea, Goldatu Elkartea, Intxorta 1937 Kultur Elkartea, Lau Haizetara Gogoan Elkartea,
Víctimas del Genocidio de Donostia, Martxoak 3 Elkartea, Oroituz Andoain 1936, Sanfermines 78 Gogoan, Egiari Zor Fundazioa, Euskal Memoria Fundazioa, Eusko Lurra Fundazioa, CNT, UGT, CCOOO, ELA, Euskal Herria, Sare Antifaxista, Berriz 1936, Urduña 1936, Andikona 1936, Legazpia 1937, Asociacion Kattin txiki, STEILAS, EPK, Antikapitalistak….

Ekitaldian nabarmendu zen duela 80 urteko ezkerreko indarren batasuna Faxismoaren aurka eta horren balioa. Gaur egun ere Europan faxismoa indartzen ari den honetan.

Borroka hartan parte hartutako zenbait miliziano eta EAE-ANVko gudarien senideek hitza hartu zuten.

Ekitaldia Eusko gudariak, Internazionala eta “A las barricadas” abesten amaitu genuen.

Euskal Herria, 2016ko uztailaren 29.

Albertia Eguna 2016. Ekitaldiaren kronika.

(Eusko Lurra Fundazioaren blogetik hartuta).

 Ekitaldia eguerdiko 12,00tan hasi zen Albertia mendiko tontorrean. Betan Amnistia eta Askatasuneko kideek hartu zuten hitza AMNISTIAren garrantzia azpimarratuz. Honekin batera azpimarratu zuten, 1936tik gaur egun arte, Euskal Herrian ez dela izan ezta urte bat ere preso edo errefuxiatu politikorik gabe.

Ondoren Eusko Lurraren izenean Gotzone Rekondo honela aritu zen:

“Duela 40 urte baino gehiago hasi zen Albertia Eguna ospatzen, frankismo garaitik hainbat hamarkadetan zehar hain xuxen ere. Marka handia, beteranoena izanik, Ezker Abertzalearen Oroimen Historikoaren egun erreferentziala bilakatu delako. Albertia Egunean beti lotu dira iraganeko eta egungo borrokak, Euskal Herria ezker eta independentista ikuspegitik nora eraman nahi dugun jakiteko derrigorrez gure aurrenekoek egindako ekarpen eta borrokei begira jarri beharra dugulako.

Gure historia, ekintzaleon eta ezker abertzale guztiaren historia, orain “Errelatoa” deitzen duten hori, historia askoekin osatzen da. Hemen zaudeten hainbatek, herri honen ezker abertzaleko familien ekarpena ordezkatzen duzue. Hainbat belaunaldien borroka, 30.en hamarkadan hasita gaur egun arte. Independentzia eta sozialismoa beti helburu, etsi gabe eta lortu arte. Hori da ekintzaleon ekarpena “errelatoa”. Etsi gabeko borroka hamarkadaz hamarkada eta belaunaldiz belaunaldi.

Aurtengo Albertia Egunean gogora ekarri nahi dugu 1936ko gerran, azaroan eta abendua bitartean, EAE-ANVko alderdi historikoak 300 gudari baino gehiago galdu zituela hemen bertan, faxismoaren kontra borrokan. Baita gogoratu nahi ditugu 1937ko otsailean, Asturiasko Areces eta Pando Mendietan borrokatutako guztiak, eta batez ere, bertan eroritako Eusko Abertzale Ekintzako 120 inguru gudari. Azken urtetan bertan egindako lanak, oraindik desagerturik dauden dozenaka gudari ekintzaleen gorpuak aurkitzeko ez dute helburua lortu. Desagerturik jarraitzen dute. Baina, beraien oroimena berreskuratze lanetan, ez dugu etsiko, Euskal Herriko historian merezi duten postua izan arte.

Euskal Brigadaren ekarpena eta bertan EAE-ANVko gudariena ez zen txikia izan. Ezker Abertzalek inoiz egindako ekintza internazionalistarik handiena izan zen hura. Errepublikaren alde eta Iberiar herrien sostenguan faxisten aurka. Benetako Internazionalismoa.

Zoritxarrez, ekarpen hura nahiko ezezaguna da, ez bakarrik Euskal Herrian, baizik eta ezker abertzalearen baitan ere. Guzti honen omenez, hor ikusiko duzue iaz jarritako oroitarria, non Areces eta Albertiako borrokaldiak lotu nahi izan genituen gudari guztiak gogora ekarriz.

Borroka garaia da, baina baita gure Errelatoa eraikitzeko garaia. Ez dugu utziko, indar apur bat dugun artean, gure borrokalarien izenak eta izanak ahazten.

Izan zirelako gara.”

Bukatzeko eroritako gudari eta miliziano guztiei omenaldia eskaini zitzaien.

Ondoren Gazteluako hariztira jaitsi eta han ekitaldi politikoari ekin zitzaion. Bertan, Askatasunaren Bidean taldeko Fernando Lizeaga preso ohiak eta Eusko Ekintzako Antxon Gomezek hartu zuten parte. Hauek Herritar Batasun baten beharra azpimarratu zuten, aurtengo leloa gogora ekarriz: BATASUNA BORROKAN, HERRITAR BATASUNAREN GARAIA DA.

Horrela hasi zen Antxonen jarduna:

“Eskerrik asko Ezker abertzalearen benetako Oroimen Historikoa mantentzen laguntzeko. Beraiek izan zirelako gu gara egun, horregatik gaude hemen. Lehenik eta behin borrokatu duten milaka euskal herritar ezkertiar eta abertzale omentzeko, eta ozen aldarrikatzeko militante ekintzaleok gauden bitartean beraien oroimena ez dela galduko.  Beraien ekarpena ere militante berrien ondare politikoa delako.

Ezker abertzaleak nozitzen duen egungo krisia ez dugu konponduko etengabeko errefundazioen bidez edo marketing koloristen ekitaldietan. Hezur haragizko erakundetzea behar dugu ezker abertzalean.  Militante jatorrez osatua, ez arimarik gabeko marketing ekitaldien figuranteez. Lurra eta herriari lotuta. Urtero Albertia egunean babesten gaituen inguruko haritz baso hau bezala.

Marketing eta garagardoaren aparra bezala igo eta jaisten den esperimentu politikoen garaia amaitu da, eta haren hondamendia nahiko nabarmena ikusi dugu joan den hauteskundetan, baina are gehiago mobilizazioen erorialdian, herri mugimenduaren ahultzean zein ezker abertzaleko militantziaren ilusio faltan eta etsipenean.

Ez gara hala ere batere  ezkorrak. Gure inguruko aukera politikoak inoiz baino hobeagoak dira. Estatu Espainola krisi sakonean dago. Krisi ekonomikoak kapitalismoaren miseriak agerian uzten ditu eta aldaketa sakonen beharra azaleratu. Eta joan den astean ere berriro argi geratu zen era berean, edozein aldaketaren ilusioa Espainiar erresuman ezinezkoa dela. Eskozian, Irlandan, Katalunian, … Europa zaharreko mugak ere krisian daude.

Baina ezker abertzale indartsua behar dugu. Militante aktibo eta kritikoez osatuta. Goikoei ardiak bezala jarraitzen ez diotenak. Beraien auzo eta herrietan agente soziopolitiko aktibo eta soberanoak izango direnak. Diziplina eta borregismoa nahasten ez dutenak. Ez dakigu iraultza burutzeko gai, baina bai beraien inguruetan euskal gizartearen hainbat arlo iraultzeko gai izango direnak.

Baina ez da garaia bestei gertatutakoaren errua leporatzeko, baizik eta etorkizuneko ezker abertzalea berreskuratzeko eta sortzekoa. Guretzako bidea argi dago. Herritar Batsuna ezker abertzalearen potentzialitate guztia gure eskuetan izateko, herri mugimendu indartsuarena eta estsai eta aurkari politikoarekiko benetako konfrontazioarena.

Etorkizuna gurea izango da, bai, baina inork ez digu oparituko. Ez etsaiak eta ezta amore eman dutenak ere.

Albertia egunean ohikoa dugunez gure burua entzutea baino gustukoa dugu hitza ematea ezker abertzalean zerbait interesgarria  esateko dutenei. Horregatik gonbidatu ditugu aurten goian, tontorrean hitz egiteko, Amnistiaren aldeko eta Errepresioaren aurkako  Mugimenduari, eta baita ondoren hariztian hitz egiteko  “Askatasunaren Bidean” ekimeneko kidei.

Mila esker guztioi, eta bukatzeko, Eusko Gudariak abestuko dugu.”

Eguneko ekitaldiarekin bukatzeko Herri Bazkaria egin zen hariztian eta txosna ere egun guztian bertan egon zen.

 EUSKAL HERRIA, 2016 uztailaren 3an.

Gaur eguerdian, Albertia mendiko tontorrean, zein Gazteluako Hariztian, Asturiasko Areces eta Pando Mendian borrokatu zuten gudari eta miliziano guztiak omendu ditugu.

40 urte baino gehiago daramagu Albertia Eguna ospatzen eta gudariak omentzen. Marka handia da, batez ere eta beteranoena izanik, Ezker Abertzalearen Oroimen Historikoaren egun erreferentziala bilakatu delako.

Aurtengo Albertia Egunean gogora ekarri nahi izan ditugu 1937ko otsailean, Asturiasko Areces eta Pando Mendietan borrokatutako guztiak, eta batez ere, bertan eroritako Eusko Abertzale Ekintzako 120 inguru gudari. Azken urtetan bertan egindako lanak, oraindik desagerturik dauden dozenaka gudari ekintzaleen gorpuak aurkitzeko ez dute helburua lortu. Desagerturik jarraitzen dute. Baina, beraien oroimena berreskuratze lanetan, ez dugu etsiko, Euskal Herriko historian merezi duten postua izan arte.

Euskal Brigadaren ekarpena eta bertan EAE-ANVko gudariena ez zen txikia izan. Ezker Abertzalek inoiz egindako ekintza internazionalistarik handiena izan zen hura. Errepublikaren alde eta Iberiar herrien sostenguan faxisten aurka. Benetako Internazionalismoa.

Zoritxarrez, ekarpen hura nahiko ezezaguna da, ez bakarrik Euskal Herrian, baizik eta ezker abertzalearen baitan ere.

Horregatik, gaur ekintza sinboliko bat egin nahi izan dugu Areces eta Albertia lotuz, harri baten bidez Areces eta Pandoko gudarien izena elkartuz sinbolismoz lotutako ekitaldian. Areceseko lurra ere ekarri dugu Albertiako tontor honetara.

Borroka garaia da, baina baita gure Errelatoa eraikitzeko garaia. Ez dugu utziko, indar apur bat dugun artean, gure borrokalarien izenak eta izanak ahazten.

Izan zirelako gara eta izango garelako.

Euskal Herria, 2015eko uztailak 5.

Bere helburuak beteta, Euskal Herrian daude jada Amnistiaren aldeko martxan parte hartutako militanteak. Amnistiaren aldeko aldarrikapena eta elkartasuna Euskal Herritik urrutien dauden preso politikoei eraman dizkiote. Martxistek poliziaren aldetik identifikazioak eta presioak salatu dituzte. Ezin ukatu une honetan antolatzeko fasean dagoen Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren Kontrako mugimenduaren kemena autobus bat militante horraino eramateko eta amnistiaren aldeko martxen izpiritua berreskuratzeko bidean ezarritako mugarri txiki baino sendoa.
Noticias taldeak (Deia, Diario de Noticias) jarraipen zabala eskaini dio martxari. EITB-ko irratiek berria aipatu dute beraien aldetik. Beste hedabide “hurbilagoak” ezta txintik ere. Sare sozialetan berria ere mugitu egin da militante eta ezker abertzaleko zenbait gunen eskerrez.
Amnistiaren aldeko borroka garia da!!!

Igande 7, eguerdian, Albertiako magalean dagoen Gazteluako hariztian, duela hiru hamarkadatik hona urtero egin ohi den moduan, 1936ko neguko gudaldian gertatutakoak gogora ekarri dira. Aurtengoan azpimarratu nahi izan dena “Borrokaren duintasuna” da.

·        Lehen partaidea, LAU HAIZETARA GOGOAN plataforman dagoen DURANGO 1936 taldeko kidea Andoni Barreña izan da. Honek, faxismoari aurre egin zioten guztien zilegitasun politikoa azpimarratzearekin batera, faxismo garaien ixilkeriaren gainetik EGIA, JUSTIZIA eta ERREPARAZIOA aldarrikatu zuen.  Eta bide horretatik, LHG-ek zigorgabetasunaren eta erantzukizun-ezaren aurka, Nazioarteko legedian onartzen den justizia trantsazionalaren araberako EGIAREN BATZORDEA eratzea eskatzen duela esan du. Guzti hau kontutan edukita, LHG Argentinako Justiziaren aurrean jarritako kereila deritzonaren alde dago eta bultzatzen ari da.

Nazioartean bideak eraiki behar dira 1977ko amnistia legeak Espainian errugabetu zituen haiek nazioarteko legediaren arabera epaitzeko, gizateriaren aurkako genozidio-ekintzak ez baitira preskribatzen.

Eusko Jaurlaritzaren Bake Plana dela eta berriz, LHGek kezka handiak dituela azaldu du, ezin baita ulertu plan horretan jartzen den hasiera data, 1960. Non geratzen dira faxistek egindako aurreko krimen guztiak? Noizko horiek ezagutzea, zerrendatzea eta erreparatzea?

·        Bigarren partaidetza EHK-ko Pakito Belarra eta Beñat Ezenarro izan dira. Hauek azpimarratu dute askatasuna, Euskal Herria aske eta subirano baten alde borrokatu zuten eta duten pertsonei zor diegula, eta hori Ezker Abertzaleak bere osotasunean, badakiela. Horregatik Amnistia eskatzen dute 1936tik aurrerako gudari guztientzat, eta gaur gudariei omenaldi honekin ospatzen dugu.

 ·        Azkenik, Antxon Gomez Eusko Ekintzaren ordezkariak gogora ekarri du Albertiako gatazkaren testuinguru historikoa. Bertan milaka gudari eta milizianoak hilda zein zaurituak suertatu baitziren faxistekin borrokan. Haien artean 350 inguru ezker abertzaleko EAE-ANVkoak, 350 gudari.

Gudari haien borrokaren duintasuna aldarrikatu du. Haien ideien gaurkotasuna, zeren eta independentzia eta sozialismoa inoiz baino beharrezkoak dira egungo Euskal Herrian.

Gogor kritikatu du 36ko gerrako ardurak desmarraztu nahi izan dutenak. Hura ez zen gerra zibila izan, estatu kolpea baizik, kanpoko estatu nazi eta faxisten sostenguarekin.

Okerrena zera da: hasieran genozidioa, eta gero, 40 urteetan mugarik gabe Euskal Herrian terrorea ezarri zutenak, (edo oinordeko politikoak) orain demokraziaren zaintzailetzat agertzen zaizkigula. Demokraziaren bermea bezala. Hala ere trantsizioaren gezurra pitzatzen hasia dago.

Eusko Ekintzaren ordezkariak txalotu egin du argentinar kereilaren bidea babestea Gasteizko Parlamentuan, baina gogora ekarri du baita, PSOE eta PNV direla frankismoaren krimenen inpunitatearen arduradunak, 1977ko amnistiaren legea onartu zutelako bere unean, nahiz eta duela aste gutxi legebiltzarrean atzera egin duten.

Amnistiaren gaiarekin, eta euskal preso politikoaren inguruan, Antxon Gomezek gogoratu du 36ko gudari eta milizianoei ere preso politikoaren izaera ukatu zietela. Kriminal arruntak izan ziren frankistentzat, egungo preso politikoak bezala.

Are gehiago, oraindik kriminalak izaten jarraitzen dira estatu espainiarrean, zeren eta 1977ko amnistiaren legearekin, bakarrik indultatuak izan ziren, ez ziren amnistiatuak izan. Beraien sumarioak ez ziren bertan behera geratu. 1977ko amnistiak, frankistak bakarrik amnistiatu zituen eskubide guztiekin.

Hau gogora ekartzea garrantzizkoa da ondo ulertzeko amnistiaz hitz egiten denean zertaz ari garen. Eta noski, Eusko Ekintzarentzat, euskal presoentzako konponbide bakarra amnistia dela esan du. 1977tik aurreko preso politikoentzat eta ondorengoentzat ere. Erreparazio osoa behar dute faxismoaren kontra borroka egin zuten gudari eta milizianoek, bestela edozein oroimen historikoaren legea motza geratuko da.

Arlo politikoan berriz, Gomezek azpimarratu du Eusko Ekintzaren apustua Herritar Batasunaren aldekoa dela, ezker abertzalea bere osotasunean batuko duena. Herritar Batasuna estatuekiko konfrontazio demokratikorako tresna  da.

Herritar Batasunaren eta ezker abertzalearen aniztasunaren ispilu izan dira Albertia egunak. Bertan Telesforo Monzon, Txomin Ziluaga, Shanti Brouard, Periko Salabarria, Tasio Erkizia, Rafa Diez  eta Arnaldo Otegi  bezalako buruzagiak egon dira, eta ezker abertzaleko sentsibilitate ezberdinek, komunistak, libertarioak, sozialistak, Iparraldeko zein Hegoaldeko ezker abertzaleko taldeek beraien mezua adierazteko tartea izan dute.

Albertia Eguna, aniztasun horren ispilua izan da eta jarraitu nahi du izaten.

Desobedientzia herri borroka da, inposaketen gainetik jauzi egiteko tresna. Guri dagokiguna geuk hartu, eskubideak ez baitira eskatzen,eskubideak betetzen dira. Ekimenaren bidez errealitatea aldatuko dugu eta ondoren, errealitate berria nagusitzen hasten denean, mugitu nahi ez dutenak mugitu nahi izango dira.

Ezkerreko independentismoak gida-liburu propioa behar du, geuk idatzi behar duguna, beste inork ez du-eta gure kezken eta beharren ardura hartuko.