Azken hilabete hauetan zenbait informazio agertu dira Eusko Ekintza alderdia Jardun Koordinadorarekin lotzen dituztenak. Honen aurrean, eta inolako gaizki ulertu edo manipulazioa betiko saihesteko asmoz, Eusko Ekintzak zera adierazi nahi du:

Eusko Ekintzak ez daukala une honetan inolako harreman organikorik Jardun Koordinadorarekin, hau da, ez da bere parte, ezta euren militanteak maila pertsonalean izanik ere. Antolakunde guztiz ezberdinak dira.

Joan den abendutik Eusko Ekintzak ez dauka harremanik Jardun Koordinadorarekin zein hau osatzen duten taldeekin. Otsailean publiko egin genuen Jardunekiko gure harremana izoztuta eta geratuta gelditzen zela eta orain harremana hori guztiz amaituta dagoela zehazten dugu. Hau horrela da duela zenbait hilabetetik eta bi antolakundeen aldetik.

Egoera honetara ailegatzeko desadostasun ideologiko, antolaketari dagokionez zein eginkizun eta ekintza zehatzen inguruan egon dira.

Hau dela eta garbi utzi nahi dugu Eusko Ekintza Jardunen ildotik kanpo dagoela jada duela zenbait hilabetetatik, eta  hau azpimarratu nahi dugu inolako nahasketa edo manipulaziorik saihesteko asmoz.

Euskal Herria 2021ko uztailaren 27a.

EUSKO EKINTZA.

Azken urtean murgilduta egon gara beste zenbait eragileekin batera Jardun izeneko koordinadoraren sorreran.

Hala ere azken hilabetetan suertatutako zenbait egoerak direla medio, eragileen artean azaleratutako desadostasunak behar den moduan eta parametroetan argitu arte (COVD-19-ik sortutako egoerak ez du horretan laguntzen), Eusko Ekintzak izoztuta uzten du Jardunen zeukan bere jarduera eta ardura guztia.

Honek esan nahi du ez garela parte azken astetan Jardunen izenean eta gure iritzi eta bozka kontutan hartu gabe hartu diren zenbait erabakietan, zein deitutako mobilizazioetan.

Aukera dagoenean gauzak argitzeko, Eusko Ekintzak emango ditu behar diren azalpenak.

Eusko Ekintza. 2021ko otsailaren 3.

JARDUN ESTRATEGIA POLITIKOAREN SORKUNTZAREN HARIRA

Jadanik urteak igaro dira aurreko ziklo politikoa bukatu eta Euskal Herrian eman den asimilazio prosezua hasi zenetik. Ezker Abertzale ofizialistak hartutako norabideak, Euskal Herriko espazio iraultzailea hutsik utzi zuen, hainbat urtez borrokan egondako militanteak umezurtz bilakatuz eta etorkizuneko belaunaldiak ikuspegi iraultzailerik gabe utziz.

Azken urteetan, historikoki Euskal Nazio Askapen Mugimenduak zuen ildo iraultzailea berreskuratzeko saiakerak ugariak izan dira. Hala ere, militante askok izandako asmo ona izan arren, ikusi dugu, bai mesfidantza, bai pertsonalismo, bai estrategia faltaren ondorioz, ez dela lortu halakorik. Urteen poderioz sortutako mesfidantzatik haratago, argi eta garbi daukagu Euskal Herri Langileak erakunde iraultzaile baten beharra duela historikoki gudariek borrokatu duten helburuak lortzeko.

Jakin badakigu antolakundeen arteko desberdintasunak badaudela eta egoera ez dela oparoena, baina baita ere, jakin badakigu, beharrezkoa dugula Euskal Herrian dauden antolakunde edo militante iraultzaileen koordinazioa, independentzia eta sozialismoa izango dutena jomuga. Ildo horretan, Jardun eman zen ezagutzera pasa den Abuztuan, zeinak Euskal Herri Langilea antolatzeko esparru gisa funtzionatuko duen tresna izatea du helburu, estrategia amankomun iraultzaile baten pean. Batasunaren beharra azpimarratu zuten, azken aldian askotan gure herriko sektore iraultzaileetatik errepikatu den hitza.

Jakitun gara batasuna ezin daitekeela izan ezeren batuketa hutsala. Batasuna puntu zehatz batzuen pean eman behar da langile klasea ardatz izango duena eta beti ere Ezker Abertzale Ofizialistatik kanpo kokatuko dena. Batasunak elkarren arteko errespetua eta lankidetza izango ditu oinarri, horrek ez du esan nahi batasunaren aitzakipean ez dela kritikarik egingo, baina kritikak betiere beharrezkoak direnenean, zintzotasunez eta momentu egokian. Hori zehazturik, Jardunek azpimarratutakoarekin bat egiten dugu, besteak beste, batasunak egiten gaituelako indartsuago.

Horregatik eta azken urteetako bizipenen analisia egin ondoren, Bultza antolakundea hasieratik klabe eraikitzailean kokatu garen heinean, agiri honen bitartez ezagutzera eman nahi dugu Jardun koordinadoraren parte izatera igarotzen garela.

Gure apaltasunetik, koordinaziorako eta lankidetzarako deia egin nahi diegu Euskal Herriko erakunde eta langile guztiei. Bide luze baten hasiera da, argi daukagu ez dela erraza izango, baina askatasunak merezi duelako, indarrak batu ditzagun!

Gora Euskal Herria askatuta!
Independentzia eta Sozialismoa!

Bilbon, 2020ko irailaren 8an
AL HILO DE LA CREACIÓN DE LA ESTRATEGIA POLÍTICA JARDUN

Ya han pasado años desde que finalizó el ciclo político anterior y comenzó el proceso de asimilación que se ha dado en Euskal Herria. La dirección adoptada por la Izquierda Abertzale oficialista dejó vacío el espacio revolucionario de Euskal Herria, dejando huérfanos a militantes que habían estado luchando durante años y sin perspectiva revolucionaria a las generaciones venideras.

En los últimos años, han sido numerosos los intentos de recuperar la línea revolucionaria que históricamente tenía el Movimiento de Liberación Nacional Vasco. Sin embargo, y pese a la buena intención de muchos militantes hemos visto que, tanto por la desconfianza como por personalismos, así como por falta de estrategia no se ha conseguido. Más allá de la desconfianza generada con el paso de los años, tenemos claro que el Pueblo Trabajador Vasco necesita de una organización revolucionaria para la consecución de los objetivos históricos por los que los gudaris lucharon.

Somos conscientes de que existen diferencias entre organizaciones y de que la situación no es la más próspera, pero también sabemos que necesitamos la coordinación de las organizaciones y militantes revolucionarias que tengan como objetivo la independencia y el socialismo . En este sentido nace Jardun. Se dio a conocer el pasado agosto y pretende ser un instrumento que funcione como marco organizativo del Pueblo Trabajador Vasco bajo una estrategia común revolucionaria. Insistieron, además, en la necesidad de la unidad, palabra que se ha repetido muchas veces en los últimos tiempos desde sectores revolucionarios de nuestro pueblo.

Somos conscientes de que la unidad no puede ser una suma banal de nada. La unidad debe darse bajo unos puntos concretos que tengan como eje a la clase trabajadora y que se sitúe siempre fuera de la Izquierda Abertzale Oficialista. La unión se basará en el respeto mutuo y la cooperación, lo que no quiere decir que no haya críticas bajo la excusa de la unidad, pero siempre cuando sean necesarias, con honestidad y en el momento oportuno. Habiendo concretado esto, compartimos lo subrayado por Jardun, entre otras cuestiones porque la unión nos hace más fuertes.

Por ello y tras el análisis de lo ocurrido durante los últimos años, en la medida en que la organización Bultza se ha posicionado desde el principio en clave constructiva, a través de este documento queremos dar a conocer que pasamos a formar parte de la coordinadora Jardun.

Queremos desde nuestra humildad, hacer un llamamiento a la coordinación y cooperación al conjunto de organizaciones y trabajadores/as de Euskal Herria. Es el inicio de un largo camino, tenemos claro que no será fácil, pero porque la libertad merece la pena, indarrak batu ditzagun!
Gora Euskal Herria askatuta!
Independentzia eta Sozialismoa!

En Bilbo, a 8 de septiembre de 2020

Gudari Eguna borroka ideologikorako eguna dugu. Izan ere, egun honetan askatasunaren aldeko borroka azken muturreraino eraman duten gudariak omendu eta oroitzen ditugu. Gaurko egunez, 1975ean espainiar estatu frankistak Jon Paredes “Txiki” eta Angel Otaegi gudariak eta Jose Luis Sanchez, Humberto Baena eta Ramon Garcia FRAPeko militanteak fusilatu zituen. Data hau herriaren memorian sutan grabatuta gelditu zen arren, ez zen izan herri honek pairatu duen lehenengo jazarpena eta ezta azkena ere. Ordutik asko dira egutegian gorriz markatuta ditugun egunak. Hala ere, data horiek samina eta amorrua gogora ekartzeaz gain, Euskal Herri Langilearen borrokaren ondare eta historiaren parte dira, injustiziaren kontra burututako borrokaren ondorio diren heinean.

Duela 45 urte espainiar estatu frankistak militante politikoak fusilatzen zituen. Urte asko igaro arren espainiar eta frantziar estatuek militante politikoak erailtzen jarraitzen dute. Garai batean fusilek egin izan zuten lez, gaur egun espetxe politika kriminalak amaiera tragiko berbera dakar sarri. Tamalez, azken urteotan maiztasunez iristen zaizkigu halako albisteak. Irail honen hasieran, beste gudari baten erailketaren berri izan genuen, Igor Gonzalez Solarena, alegia. Beste hainbat militantek egin behar izan duten eta egiten duten bezala, egunero egunero, baldintzarik gogorrenetan biziraun behar izan du Igorrek. Kartzela, mendekurako eta militante politikoen osasun fisiko eta psikologikoa apurka apurka eta etenik gabe suntsitzeko tresna baita, eta klase zapaltzaileak bere etsai politikoak deuseztatzeko darabilen makineriaren baitan soilik uler dezakegu.

Badakigu zein den erailketaren arrazoia eta baita erantzulea zein den ere, badakigun bezala Igorren eta beste gudari guztien borroka askatasunaren aldeko konpromisoaren eta engaiamenduaren adierazpide gorena baino ez dela, eta askatasuna ukatzen digutenek hargatik zigortu, torturatu, kartzelatu eta erail dutela Igor aurrez beste hainbatekin egin bezala. Preso politikoak Euskal Herri Langileaak pairatzen duen zapalkuntzaren ondorio eta erakusle dira, etsaiarekiko konfrontazioa lehen lerroan bizi dutenak. Haien konpromisoa eta indarra eredu dira guretzat.

Euskal Herri Langilearen erabateko askatasunaren alde borrokatu duen militante iraultzailerik preso den bitartean, amnistiaren aldarriak ezinbesteko izaten jarraituko du. Amnistia, presoen askatasunaz haratago doan aldarrikapen politikoa da. Askatasunaren alde borrokatu izan duten militanteen hautuaren zilegitasuna onartzea du oinarrizko baldintza eta independentzia eta sozialismoaren eraikuntzaren bidean soilik erdietsi daiteke, borrokari ekiteko zergatiak desagertuz gero bakarrik bermatu baitaiteke euskal militanteak preso eta errefuxiatu bilakatu dituen jazarpen egoera berriz ez errepikatzea.

Bien bitartean, espainiar eta frantziar estatuek Euskal Herri Langilearen aurkako jazarpen etengabean darabilten espetxe politika hiltzaileak bere lana egiten jarraituko du, militante politikoek euren izaera iraultzaileari uko egin eta inposatzen zaizkien legediei men egitea bilatuz. Horrek, ondorio tragikoak izan ditu eta ziurrenik baita izango ere.

Joan zareten guztiei agurrik beroena, Euskal Herri Langileak ez zaituzte ahaztuko. Agur eta ohore Igor! Herriak ez du barkatuko!

Borroka latza eta gogorra da baina ezinbestekoa ere bai, izan ere, gudarien etengabeko sakrifizio eta jardunik gabe, ez ginateke ezer izango. Gudariek, trukean ezer eskatu gabe, egindakoaren errekonozimendurik eskatu gabe, erabateko prestutasun eta engaiamenduaz, guztion hobe beharrerako helburuekin bat datozen idealengatik borrokatu zuten. Hargatik, ezinbesteko izateaz gain eredu ere badira. Jazarpenaren aurrean erresistentzia eredu. Injustiziaren aurrean zuzentasun eredu. Etsaiaren krudeltasun eta zapalkuntzaren aurrean Euskal Herria bizirik mantentzeko askatasun grinaren gorpuztea.

Horrexegatik, gudarien figura aldarrikatu beharra dugu. Gudaria borrokaz, malkoz eta odolez baina batez ere Euskal Herri Langilearekiko baldintzarik gabeko konpromisoa oinarri eraikitako irudia baita. Hauen konpromisoaren arrastoa Euskal Herriko hainbat txokotan aurkitu dezakegu oraindik: Albertiako zelaietan, Benta haundin, Morlansen, Angelun, Intxortan… eta nola ez, erabateko askatasuna helburu dugun guztion bihotz eta oroimenean. Gure historian betirako gordeak ditugu. Klase, nazio, genero… zapalkuntza ororen aurka lehen lerroan beti.

Gudariak ez dira iraganeko kontua. Azken finean, gudariak Euskal Herri Langileak etengabe sufritzen duen zapalkuntza eta miseriaren ondorio zuzena dira, zapaltzaileen aurkako borrokaren erakusgarri argiena eta honek bere horretan irauten duten bitartean ekidinezina izango da hauen agerpena. Hauen hautuaren zilegitasuna ezin da zalantzan jarri. Are, gudarien beharrezkotasuna eragiten duten arrazoiak behin betiko desagertuko balira ere, ez dugu ahaztuko Euskal Herriaren alde inoiz, inon, dena eman duen inor.

 Bien bitartean, ondorioak ondorio, askatasun nahiak gure ideiekin kontsekuente izatera garamatza. Hala ere, borrokak antolakuntza eskatzen du, konpromisoa, ikaskuntza prozesu amaigabea. Ez dira urte onenak Euskal Herri Langilearentzat baina erresistentzia antolatzea dagokigu. Erresistentzia, gerora geure proiektu politikoa eraikitzen has gaitezen. Iraultzarako baldintzak ez baitira ezerezetik sortzen eta egoera ulertzeko gaitasunaren, konstantziaren eta lan militante apalaren eskutik soilik iritsiko baitira.

Horretarako, etsaiaren nagusitasuna borrokatu behar da, bai maila diskurtsibo-ideologikoan eta baita borroka politikoaren bitartez ere. Tamalez, Euskal Herrian erreferente politiko iraultzailerik ez egoteak sekulako noraez ideologikoa eragin du azken urteetan. Hala, ideia iraultzaileen zabalkunderako borroka ideologikoa lehentasunezko eginbeharra suertatzen da, Gudari Egun hau bide horretan pausu xume bat delarik, etsaiaren diskurtsoaren birprodukzio soila borroka ideologikoari men egitea baita.

Zapalkuntza ororekin amaitzeko bidean Euskal Estatu independiente eta sozialista eraikitzea ezinbestekoa da. Klase baten bestearekiko esplotazioan oinarritzen den sistema ekonomiko hau gainditu gabe ez baitago askatasun posiblerik. Bide honetan, bizi dituen baldintza materialengatik langileria da iraultza antolatu eta azken muturreraino eramateko gaitasuna duen subjektu potentziala, zeinak, bere jardunaren bidez botere politikoa eskuratu eta munduan zehar estatu sozialistak eraikitzea helburu duen, zapalkuntza ororekin amaitu eta klase gabeko jendarte berri bat bilakatzeko bidean. Horrela ulertzen dugu guk sozialismoaren aldeko borroka, zapalkuntza ororekin amaitzeko borroka bezala, alegia. Bestalde, klase arteko guda mundu mailan ematen den arren, tokian toki forma ezberdinak hartzen ditu. Gurean, nazio zapaldua garenez gero, klase borroka nazio askapenaren baitan gorpuzten da eta horrek antolakuntza markoa ezartzen dio langileria kontzientziadunari. Antolakuntza marko hau Euskal Herria da. Hala, Euskal Herri Langilearen askapen borroka, hots, Euskal Herrian bizi garen eta lan indarra saltzen dugunon erabateko askapenerako borroka independentzia eta sozialismoa maximak laburbiltzen du.

Helburuok lortzeko ordea, beharrezkoa da Euskal Herri Langileak bere buruaz kontzientzia hartu eta askapen sozial eta nazionalerako antolatzea. Prozesu honen lehen urratsa, Euskal Herrian askapen sozial eta nazionalaren alde parametro iraultzaileetan lerratzen diren antolakunde ezberdinen indarrak batu eta estrategia amankomun baten pean jartzea da. Horretarako, JARKI-k Euskal Herriko hainbat eragilerekin izandako hartu-emanaren ostean, Eusko Ekintzarekin batera hutsune hori beteko duen tresna politikoa aurkeztu zuen joan den abuztuan Albertian. Tresna hau JARDUN da, Euskal Herri Langilearen Alternatiba, eta Euskal Herriko norbanako zein kolektibo independentista eta sozialista iraultzaileak mugimendu bakar batean batzea eta koordinatzea du helburu.

 Batasuna, ez da laino gainean egikaritzen den elkarlan sinple bat. Batasuna, oinarri ideologiko zehatzen eta antolakuntza eredu garden baten gainean eraiki beharreko elkarlotura organikoa da, non, eragile bakoitzak beretik eta ahal duen neurrian ekarpena egingo dion estrategia amankomun bati. Horixe da eta ez beste ezer, JARDUN-ek Euskal Herri Langileari eskaintzen diona, berdinen arteko elkarrizketatik eta zintzotasunetik ernetzen ari den batasuna.

Duela aste batzuk Bultza Herri Ekimena batu zen koordinadorara, gaur bertan Askatasun Haizea Busturialdeko herri ekimenak ere bere atxikimendua adierazi digu eta talde ezberdinekin izaten ari garen elkarrizketen ondorioz, Euskal Herri Langilearen askapen prozesua elikatzeko proposamen organizatibo honetara geroz eta eragile lokal zein nazional gehiago batzen joatea aurreikusten dugu. Hori dela eta, hurrengo hilabeteetan ziurrenik kalean igarriko ez den baina etorkizunera begira barne mailan erabat beharrezkoa den lana egiteko unea da. Soilik ondo antolaturiko langileriak lortu baititzake bere helburuak eta asmo horrekin, proiektuaren oinarriekin bat egiten duten norbanako eta kolektibo lokal zein nazional guztiei eskua luzatzen diegu. Jardunen garapena ez baita ausazko edota boluntarismo ariketa bat izan, azken hamarkadetan emandako aldaketa guztien ondoren, egun Euskal Herrian batasunerako azaleratu diren baldintzei erantzuna baizik. Gure etorkizuna jokoan dago eta indarrak batzen hasteko garaia da!

Izan ere, ezinbestekoa da hasi berri den konfrontazio ziklo berri hau parametro iraultzaileetan ematea eta horretarako beharrezkoa da langile kontzientziatuon batasuna. Borroka sektorialak erreformismotik aldentzeko beharrezkoa da batasun estrategikoa proiektu politiko integral baten pean. Lokalismoa eta aktibismoa gainditzeko beharrezkoa da antolakuntza nazionala helburu zehatzen baitan. Egungo noraeza eta indarren sakabanaketa gainditzeko beharrezkoa da jardutea, beharrezkoa da JARDUN!

 Guk argi daukagu etsaia zein den, espainiar eta frantziar estatu burgesak, Euskal Herriko aktore kolaborazionistak eta kapitalaren nazioarteko gainegitura politiko, ekonomiko eta militarrak (Europar Batasuna, Nazioarteko diru funtsa, NATO…). Etsaiak menderaturik nahi gaitu. Bakeaz eta elkarbizitzaz hitz egiten ahoa betetzen zaion arren, beharrezkoa izanez gero, ez du inoiz zalantzarik egin eta ez egingo ere zapalduon aurka indarkeria erabiltzerako orduan. Horretarako du biolentziaren monopolioa, horretarako ditu bere indar armatuak, gure herria okupazio militarpean dutenak. Badakigu. Askotan frogatu dute.

Era horretan, beharrezkoa da antolatzea, beharrezkoa da batasuna eta beharrezkoa da estrategia amankomun bat, helburu argiekin: independentzia eta sozialismoa. Hauek erdiesteko konpromisoa eta lan militantea beharrezkoak dira. Gure aurretik guztia eman dutenen ereduari jarraiki iraultza antolatzen jarraitu behar dugu. Konpromisorik gabe ez dago garaipenik eta garaipenik gabe ez dago askatasun posiblerik! Gaur, askatasunagatik dena eman dutenak gogora ekartzeko eguna da, baina baita etorkizunera begiratzekoa ere. Gure aurretik aritu zirenenen borrokatik ikasiz, geure bideari ekitekoa. Gudarien borroka ez da historiaren bazter ilunen batean ahazturik geldituko den eta ezertarako balio izan ez duen borroka. Gu gaur hemen egotearen arrazoia da, mundua aldatzea posible dela eta beharrezkoa dela erakusten duen konpromiso adibide gorena. Euskal Herriko txoko eder honetan etorkizuna arnasten da. Batu gaitezen! Antola gaitezen! Borrokan eraikiko baitugu etorkizuna!

Gora eusko gudariak!

Gora Euskal Herria askatuta!

Independentzia eta sozialismoa!

 Agiri honen bidez, Askatasun Haizea Busturialdeko herri ekimenak, gure apaltasunetik, erabateko babesa adierazten diogu Jardun koordinadorari eta aurrerantzean bertan lan egingo dugula jakinarazten diogu

Independentzia eta sozialismoaren aldeko borrokak gora-behera asko eduki ditu historian zehar, baina belaunaldiz belaunaldi tinko mantendu dira bai helburuok eta baita hauek erdiesteko borroka bera ere. Momentu historiko gatazkatsu eta gogonak jasan izan ditu gure heniak. 1936ko estatu kolpean eta ondorengo gudan milaka hildako, torturatu, kartzelaratu eta erbesteratu egon ziren faxismo espainiarrari aurre egiteagatik. Faxistek 1937an okupatu zuten gure herria eta oraindik ere jasaten ditugu okupazio haren ondorioak.

Faxismoa garaile suertatu zen arren eta herriarekiko errepresio bortitza areagotu zen arren, belaunaldi berriek gudari eta milizianoen lekukoa hartu zuten, iraganetik ikasiz eta estrategia bizi zuten garai eta gizartera moldatuz, askatasunaren aldeko heni borroka berpiztu zutelarik. Euskal Herri Langilearen lehen teorizazioaren garaia zen, independentziaren eta sozialismoaren aldeko borrokarena, “txanpon beraren bi aurpegiak” bezala ezagutzen dena. Ez zen posible independentzia sozialismorik gabe, ezta sozialismoa independentziarik gabe ere. Era horretan, Euskal Nazio Askapen Mugimendua jaio zen, urteetan zehar Estatuari hortzak erakutsi dizkion proiektu bakarra, estatu faxista lanitzeraino iritsi zen borroka aurrera eramanez. Urte askotan euskal gatazka izan da Estatuaren agendan lehenengo arazoa. ENAMen borrokari esker lorpen handiak egon dira Euskal Herrian. Egia da sakrifizio handiz erdietsi direla, baina lorpenok ukaezinak dira. Euskal Henia kontzeptua bera, euskararen normalizazio bidea, kulturaren mantentzea eta beste hainbat horren adibida dira. Egungo euskal gizartea eta nortasuna ez lirateke gaur egun ezagutzen ditugun modukoak belaunaldi haien sakrifizioagatik ez balitz. Haien borrokart esker ez gara asimilatuak izan ez heni gisa ezta klase moduan ere.

Euskal Nazio Askapen Mugimendua ezagutu dugun moduan desagertu egin da, beharrezkoa suertatzen delarik Euskal Herri Langilearen interesei erantzungo dien eta historikoki honek aurrera eraman duen borrokaren lekukoa hartuko duen altematiba iraultzailea eraikitzea. Hauxe baita azken urteotan Euskal Herriko mugimendu iraultzaileak pairatzen duen antolakuntza eza eta noraeza ideologikoa gainditzeko bide bakarra.

Gabezia hauek guztiek ez dute borroka abiarazi zuten helburuekin amaitu eta ezin dugu borroka hau iraganeko kontu bezala hartu. Gaur egun, berriro ere independentzia eta sozialismoaren aldeko borroka eguneratu, egokitu eta berpiztu behana dago. Horretarako, ezin ditugu gure indarrak ika-mika merkeetan galdu, hauek gure herria Espainia eta Frantziaren zati bezala betikotzea nahi dutenei mesede baino ez baitiote egiten. euren kontrolpeko sistema kapitalista honetan eroso bizi diren burgesei, alegia.

Eusko Ekintza eta Jarki antolakunde iraultzailearen batasunak ilusioa sortu digu independentzia eta sozialismoaren aldeko militante askori. Euskal Herri Langilea berpizteko eta berriz ere independentzia eta sozialismoaren bidean jartzeko saiakera egokia dela uste dugu. Indamak batzeko deiari erantzuna AGIRI HONEN BIDEZ, ASKATASUN HAIZEA BUSTURIALDEKO HERRI EKIMENAK, GURE APALTASUNETIK, ERABATEKO BABESA ADIERAZTEN DIOGU JARDUN KOORDINADORARI ETA AURRERANTZEAN BERTAN LAN EGINGO DUGULA JAKINARAZTEN DIOGU EUSKAL HERRI LANGILEARI. Azkenik, norbanako eta antolakunde desberdinak independentzia eta sozialismoaren aldeko borrokara batzera animatu nahi ditugu, dena eman dutenei dena baitiegu zor.

Sozialismoa!

Independentzia!

Busturialdean, 2020ko irailaren 27an

Igor Gonzalez Sola euskal preso politikoaren heriotzaren aurrean Eusko Ekintzak zera adierazi nahi du:

Lehenik eta behin gure elkartasun osoa Igorren senide, lagun eta inguruko guztiei.

Igor Gonzalez preso politikoaren heriotza, Espainia zein Frantziako espetxetan hil diren gainontzeko 17 peso politikoen heriotzak bezala, ez da halabeharrezko gertaera bat izan, espetxe politika krudel eta militanteak makurtzeko espreski diseinatutako baten ondorio baizik. Espetxe politika, sakanabaketa barne, preso politikoak eta bere senide eta lagunak zigortzeko eta suntsitzeko tresna bat da. Ondorioa preso politikoen eta haien senideen heriotza eta sufrimendu amaigabea da.

Ez dago garai berririk. Ez dago espetxe politikan inolako sakoneko aldaketarik. Berrikuntza bakarra zera da, gaur egun Estaduei eta haiek sustengatzen dituzten alderdiei preso politikoen heriotza politikoki oso merkea ateratzen zaiela.

Jakina, amnistia  da euskal preso politikoen arazoa koonpondu dezakeen irtenbide bakarra. Amnistia politikoa bere sakontasun osoan ulertuta. Eta amnistia hori bultzatzeko, inoiz baino gehiago, amnistiaren aldeko eta errepresioaren aurkako mugimendu  indartsu eta berriztu bat behar dugu Euskal Herrian.

Euskal Herrian, 2020ko irailaren 5.

Aurten JARKI antolakunde iraultzaileak klase feminismoaren inguruko jardunaldiak antolatu ditu, eztabaida eta formakuntzarako espazioak sustatuz, kontzientzia sortzeko bidean. Nahiz eta hasiera batean jardunaldiak Gernikako Astran burutu behar ziren, Covid-19ak sorturiko egoera dela eta, Astrako asanbladak espazioa ixtea erabaki du. Hala ere, antolakundearen aldetik jardunaldiak aurrera eramateko konpromiso irmoa dagoenez gero, alternatibak bilatu dira. Hori dela eta, Durangoko Landako gunean burutuko dira jardunaldiak aurreikusitako data mantenduz (irailaren 4, 5 eta 6an). Dena den, espazio berriaren eskakizunak direla eta, egitaraua egokitu behar izan da.

Gauzak horrela, larunbateko egitarauan ondorengo aldaketak egongo dira. Alde batetik, Isabel Benitezen “La relación entre el capitalismo y el patriarcado” hitzaldia goizeko 11:00etan izango da eta ez da Landakon egingo, streaming bitartez baizik. Bestalde, egun horretako hitzaldiak 14:30etan hasiko dira Landakon bertan. Horrez gain, egitarauko aldaketak direla eta, larunbateko bazkaria bertan behera geratuko da.

Bukatzeko, jardunaldiak streaming bidez jarraitzeko aukera ere egongo da hurrengo helbidean:

https://labur.eus/vfRqj

AVISO:
CAMBIO DE LUGAR DE LAS JORNADAS DE FEMINISMO DE CLASE

Este año la organización revolucionaria JARKI ha convocado unas jornadas sobre el feminismo de clase, con la intención de fomentar espacios de discusión y formación para crear conciencia. En un principio las jornadas se iban a realizar en el edificio Astra de Gernika, pero a raíz de la situación generada por el Covid-19, la asamblea de Astra ha decidido cerrar el espacio. Aún así, la organización mantiene su compromiso a la hora de llevar a cabo las jornadas, por lo que se han buscado alternativas. Es por eso que las jornadas se desarrollarán en el Landako gunea de Durango en las fechas previstas (el 4, 5 y 6 de septiembre).

A causa de las características del nuevo local, se ha tenido que adecuar el programa. Por un lado, la charla de Isabel Benítez “La relación entre el capitalismo y el patriarcado” no se realizará en Landako sino por vía streaming a las 11 de la mañana. Por otro lado, las charlas del sábado empezarán a partir de las 14:30 en Landako. Además de eso, por necesidades del programa queda suspendida la comida del sábado.

Para terminar, las jornadas podrán ser seguidas vía streaming en la siguiente dirección:

https://labur.eus/vfRqj

Testo leído en la presentación de la coordinadora Jardun.

Hoy en Albertia, traemos a la memoria a los gudaris que haciendo frente al faxismo lucharon por la libertad de Euskal Herria en la guerra del 36. Aun así, no podemos, de ninguna manera, traerles a la memoria desde el recuerdo que esconde una perspectiva folclorista. Mas allá de las lágrimas, hemos de abordar el acto de hoy desde el punto de vista del pueblo trabajador, cuyo único deseo es vencer y luchar. Es por eso que hoy, mas allá del recuerdo, reivindicamos la legitimidad de la lucha de todos aquellos que en Albertia y en distintos puntos de Euskal Herria han caído en favor de este pueblo. Precisamente, el día de Albertia de 2020 se ha organizado en la línea de ese deseo de seguir luchando, en el cual sus organizadores queremos hacer pública una nueva herramienta que debe responder a las aspiraciones del Pueblo Trabajador Vasco. Una herramienta que debe funcionar como espacio para la activación y la organización.

A causa de fracturas acaecidas por distintas razones desde que terminó el ciclo anterior, las distintas organizaciones no hemos sido capaces de superar nuestras diferencias y desconfianzas en aras de acordar espacios de unidad y coordinación. Hoy, Eusko Ekintza y la organización revolucionaria JARKI queremos presentar un espacio de coordinación llamado JARDUN al Pueblo Trabajador Vasco. JARDUN no es una escisión de nada, sino un marco que debe dar cobijo a distintas organizaciones de carácter nacional y local aunándolas en un proyecto político y una estrategia de carácter revolucionario independentista y socialista. Para que así, cada cual pueda, desde su espacio de lucha, organizarse de manera individual o colectiva.

La presentación de hoy, mas allá de ser un desvarío de ciertas organizaciones, va en la línea de la capacidad que el Pueblo Trabajador Vasco ha mostrado históricamente a la hora de hacer frente a la opresión que padece y auto-organizarse. JARDUN no es una marca para que las organizaciones que lo componen impongan su ideología ni su proyecto político. Es un punto de encuentro cuyo objetivo es englobar y coordinar al Pueblo Trabajador Vasco, y a todas las organizaciones que trabajan en favor del mismo, entorno a unos principios ideológicos amplios pero definidos. Sus objetivos estratégicos son claros:

La construcción de un Estado Independiente y Socialista que integre a Araba, Bizkaia, Gipuzkoa, Lapurdi, Nafarroa Behera, Nafarroa Garaia  y Zuberoa.

• La construcción de una sociedad basada en el poder de la clase trabajadora vasca, en la superación de la lucha de clases y en la socialización de los medios de producción.
• Superar toda opresión contra las mujeres trabajadoras.
• Reunificación de Euskal Herria.
• Re-euskaldunización de Euskal Herria.

La nueva alternativa del Pueblo Trabajador Vasco es un proyecto político independentista y socialista cuyos principios ideológicos tienen seis puntos principales:

Independencia.

• Socialismo.
• Internacionalismo.
• Feminismo de clase.
• Amnistía.
• Ecologismo.

Independencia. La cuestión nacional está enmarcada dentro de las distintas opresiones que padece el Pueblo Trabajador Vasco, opresión que en opinión de la coordinadora solo  puede superarse mediante la independencia. Es decir, cuando hablamos de la autodeterminación, nos referimos al derecho innegable del Pueblo Trabajador Vasco para separarse de los estados que lo oprimen y emprender un proceso de construcción de un estado independiente y socialista.

Socialismo. Antes de hablar del socialismo conviene concretar a que nos referimos cuando hablamos del Pueblo Trabajador Vasco. El Pueblo Trabajador Vasco está conformado por todo aquel que vive y vende su fuerza de trabajo en Euskal Herria. Todo trabajador enmarcado en el PTV, desde en el momento que padece la explotación y la opresión, es decir, desde en el momento que padece el zarpazo del capital de manera cruda en su día a día, tiene el potencial para organizar la revolución. Por lo tanto, cuando hablamos del socialismo, nos referimos a la superación de la opresión de clase que padece el Pueblo Trabajador Vasco, en el camino a la creación de una sociedad sin clases.

Internacionalismo. Hemos de entender que el Pueblo Trabajador Vasco no puede acometer la lucha contra el capital en solitario. Es necesario mantener contacto con los distintos pueblos oprimidos y proveernos de ayuda mutua. Aún así, JARDUN siempre fijará una línea roja infranqueable, que el marco nacional del Pueblo trabajador vasco jamás podrá ponerse en duda.

Feminismo de clase. Es necesario superar la dicotomía sexo-genero y el papel reproductivo que le impone el capital a la mujer trabajadora, para poder superar la opresión que padece la mujer trabajadora y las razones estructurales que la originan.

Amnistía. La amnistía es un término de carácter estratégico que mas allá de limitarse a la libertad de todos aquellos luchadores que han trabajado en favor de la libertad de Euskal Herria, supone el reconocimiento político a ojos del pueblo trabajador de la lucha que han llevado a cabo y el poner a disposición de la justicia popular a aquellos que lo han oprimido sistemáticamente.

Ecologismo. Dentro del modelo productivo capitalista actual el medio ambiente padece una sobrexplotación respondiendo a la lógica de obtener el mayor rendimiento económico posible, siendo generados mas desperdicios de los que se pueden gestionar y generando una degradación que en muchos casos pone en riesgo las condiciones de vida. Es por eso que la lucha ecologista únicamente puede enfocarse desde un cambio de raíz de los procesos productivos.

Los seis puntos anteriormente expuestos que definen la ideología de JARDUN no pueden entenderse, ni abordarse, de una manera aislada, puesto que,si su consecución no va de la mano de los otros, lo único que conseguiremos sera perpetuar la opresión que padece el Pueblo Trabajador Vasco. De la misma manera, únicamente abordando estos puntos desde un punto de vista de clase podrán obtener los trabajadores de Euskal Herria el control de los procesos productivos y el poder político, neutralizando a la burguesía.

Aunque el Pueblo Trabajador Vasco tiene el potencial para llevar a cabo la revolución, únicamente adquiriendo conciencia de su situación y organizándose en pos de la liberación nacional y social podrá dar comienzo al proceso revolucionario, conformando el Proletariado Revolucionario Vasco. Precisamente, JARDUN debe ser el espacio organizativo del Proletariado Revolucionario Vasco. Al mismo tiempo,la pueblo trabajador a nivel orgánico debe estar conformada por distintas organizaciones de carácter sectorial que trabajen bajo unos mismos objetivos estratégicos, para la construcción de una Euskal Herria independiente y socialista.

De la misma manera que nuestros antecesores hicieron frente a la opresión que padecía este pueblo y lucharon contra el fascismo en Albertia, hoy, nos corresponde a nosotros hacer frente a la opresión que padece el pueblo trabajador y para eso es necesaria la unidad, es necesario sumar fuerzas. Es el momento de empezar a sumar fuerzas. Es necesario juntarse con distintos grupos de Euskal Herria y defender un proyecto común. Es necesario que distintos grupos se sumen a JARDUN, para que cada uno desde su trinchera pueda aportar lo que pueda, con un compromiso firme, y así responder como pueblo, como pueblo trabajador al capital. Puesto que, nosotros tenemos muy claro cual es el camino a seguir y que estrategia ha de llevarse a cabo. Y que no quepa ninguna duda de que seguiremos trabajando en esa dirección. Por aquellos que han dado la vida, por Euskal Herria y por los trabajador de Euskal Herria.

Gora Euskal Herria askatuta!

Inependentzia eta sozialismoa!

Albertia, 2020ko abuztuaren 15